Валянтэры міжнароднае супольнасьці InformNapalm зафіксавалі факт удзелу ў баявых дзеяньнях на тэрыторыі акупаванага Данбаса вайскоўца з складу 22-й брыгады спэцыяльнага прызначэньня (в/ч 11659, мейсца дысьлякацыі п.Стэпавы, Растоўская вобласьць) Галоўнага выведвальнага ўпраўленьня Генэральнага штаба ЗС РФ (22-я АБрСпН ГРУ).
Андрэй Чарноў – нарадзіўся ў Омску, навучаўся ў Сібірскім дзяржаўным унівэрсытэце фізічнай культуры й спорту, а затым вырашыў зьмяніць свае “чорна-белыя дні” спартсмэна і мірнага жыцьця на яскравыя запамінальныя колеры вайны і крыві, зьвязаўшы свае жыцьцё з службай у брыгадзе спэцыяльнага прызначэньня ГРУ РФ.
“Чорна-белыя дні” Андрэя Чарнова
Служба ў расейскай арміі і чорна-белае жыцьцё набывае пакрысе колеры
Далёкі Усход, травень 2013 г. Сяло Сяргееўка, непадалёк ад Уладзівастока.
Украінскі Крым пазнаёміў расейскага жаўнера зь яскравымі і незабыўнымі колерамі іншага жыцьця па-за Расейскай Фэдэрацыяй. І, падобна “наркаману”, ён яшчэ неаднойчы пасьля гэтага наведваў акупаваны ўкраінскі Крым за новаю “дозай” гэтых яскравых уражаньняў.
Але Крым без Украіны пачаў чахнуць і кожнае наступнае наведваньне акупаванае паўвыспы давала ўсё менш і менш яскравых фарбаў расейскаму спэцназаўцу, колеры ўжо былі ня тыя і “дозу” трэба было павялічваць. Выправа за новай “дозай” украінскіх “жывых фарбаў” прывёў спэцназаўца Андрэя ў Растоўскую вобласьць да ўкраінска-расейскай мяжы. Андрэй прыйшоў з зброяй у рукох: ён разумеў, што ўкраінцы зараз гэтак проста не аддадуць «куточок рідної Батьківщини – частину неньки України».
І вось працяг уварваньня – акупацыя гарадоў Данбаса – вось яна тая рыса, за якой жыцьцё расейскіх жаўнераў, пазбаўленых сумленьня, набыла крывава-чырвоны колер.
Горад Горлаўка, Украіна, студзень 2015 году. Вайсковец 22-й брыгады СпН ГРУ РФ з ПЗРК «Ігла» (рас.) у рукох на даху захопленага будынку аддзела ў барацьбе з арганізаванай злачыннасьцю (АБАЗ) МУС Украіны. Нават не пабачыўшы геатэг, адзін з валянтэраў InformNapalm падчас ідэнтыфікацыі мясцовасьці сказаў: “Падобнае фота з ПЗРК «Ігла» у рукох магчыма толькі ва Украіне, так што гэта дзесьці ў акупаванай часткі Данбаса, дакладна не на Расеі”. Затым, у дадатак да геатэгу, жыхары Горлаўкі дапамаглі апазнаць дах будынку АБАЗ.
Фота ў вайсковай частцы і з шаўронам 22-й АБрСпН ГРУ.
Як і большасць расейскіх жаўнераў, Андрэй Чарноў пахваліўся мэдалём “За адвагу”, але ягонай мужнасьці й адвагі не хапіла, каб зрабіць фота развароту пасьведчаньня да дзяржаўнай узнагароды, дзе пазначанае ягонае імя, каб у адкрытую пахваліцца гэтымі крывавымі заслугамі.
Паводле расейскай Вікіпедыі: мэдаль “За адвагу” – вайсковая ўзнагарода, якой ўзнагароджваюцца вайскоўцы, супрацоўнікі ворганаў унутраных справаў Расейскай Фэдэрацыі, Дзяржаўнай супрацьпажарнай службы Міністэрства Расейскай Фэдэрацыі ў справах грамадзянскай абароны, надзвычайных сытуацыяў і ліквідацыі наступстваў стыхійных бедзтваў і іншыя грамадзяне за асабістую мужнасьць і адвагу, праяўленыя:
- у баёх падчас абароны Расейскай Фэдэрацыі і яе дзяржаўных інтарэсаў;
- падчас выкананьня спэцыяльных заданьняў у забесьпячэньні дзяржаўнай бясьпекі Расейскай Фэдэрацыі;
- падчас абароны дзяржаўнай мяжы Расейскай Фэдэрацыі;
- падчас выкананьня вайсковага, службовага або грамадзянскага абавязку, абароны канстытуцыйных правоў грамадзянаў ва ўмовах, спалучаных з рызыкай для жыцьця.
Хацелася б, каб Мінабароны РФ удакладніла, паводле якога з вышэйпералічаных пунктаў быў узнагароджаны мэдалём Андрэй Чарноў?
Дзе зараз спэцназавец-выведнік Чарноў Андрэй мы ня ведаем, але прысутнасьць разнастайных падразьдзяленьняў ГРУ ЗС РФ ва Украіне і іхны ўдзел у баявых дзеяньнях на акупаваным Данбасе мы асьвятляем увесь час. Вайскоўцы гэтых падразьдзяленьняў да свайго скону ня зьлезуць зь іголкі пад назовам “Вайна”, а іхная прага крыві будзе толькі ўзрастаць.
Матар’ял да публікацыі падрыхтаваў VidaL Sorokin
На беларускую мову пераклаў Дзяніс Івашын
(CC BY 4.0) Інфармацыя падрыхтаваная адмыслова для сайту InformNapalm.org, падчас поўнага або частковага перадруку й выкарыстаньня матар’ялу наўпроставая спасылка на аўтара і наш праэкт абавязковая.