InformNapalm.org (Nederlands)

Meer details bekend over de generaal-majoor van de Russische Federatie, verdachte aanslag op MH17

Opmerking van de redactie InformNapalm: wij publiceren het onderzoek van activisten van “Evroprostіr” Oleg Baturin en Sergey Petrenko, exclusief voorbereid voor de internationale onderzoeksgemeenschap InformNapalm. Het verzamelde materiaal geeft informatie over de Russische oorlogsmisdadiger, generaal-majoor van de Russische Federatie Sergey Dubinsky, een verdachte van de aanslag op de MH17, de neergehaalde vlucht in het Oosten van Oekraïne.

Waar komen de separatisten vandaan?

In het voorjaar van 2015 meldde de Oekraïense media het volgende nieuws: “Op een van de afgetapte gesprekken is Sergej Nikolajevitsj Petrovski te horen, een officier van de Russische militaire inlichtingendienst GROe.” In de gepubliceerde afgetapte gesprekken wordt Petrovsky (Dubinsky) aangesproken op zijn bijnaam “khmuri” (“brompot”).

Tijdens het gesprek meldde hij dat hij in april 2014 met pensioen is gegaan in de rang van generaal-majoor. “Brompot” is ook bekend onder de volgende namen en bijnamen: “Petrovsky”, “Sergej Nikolajevitsj”, “Slechte Militair,” “Dronken Roger.” Meer informatie over hem is te vinden op de website van Stichting Mirotworets’. Vrijwilligers kwamen op de echte naam van de “brompot” – Sergey Dubinsky, geboren op 9 augustus 1962.

Hij was een zogeheten vice-minister van Defensie van “het Volksrepubliek Donetsk”, het hoofd van militaire inlichtingendienst aldaar en “de held van Noworossija.”

Maar laten wij bij het begin beginnen.

Het spreekt voor zich dat zo’n persoon als ‘brompot’ ons niet onverschillig kon laten. Dus gingen we naar het dorp Velyka Novosilka in het westen van de regio Donetsk. In dit dorp heeft Sergey Dubinsky zijn kinderjaren doorgebracht en daar woonde hij een aantal jaren voor het begin van de militaire agressie van de Russische Federatie tegen Oekraïne. Vrienden van “brompot” hebben ons verteld over zijn lange levenspad en over vele andere zaken.

Om de voor de hand liggende redenen worden er geen namen genoemd.
Familie Dubinsky was goed bekend onder de dorpsbewoners van Velyka Novosilka. Zijn vader Nikolai werkte als ingenieur, zijn moeder Capitolina Ilinichna Dubinskaya was een lerares. Beidezijn niet meer in leven.
In de jaren tachtig-negentig was Sergey in dienst van het leger van de Sovjet-Unie en daarna Russische Federatie. In 1985-1987 was hij plaatsvervangend commandant en de commandant van de 181ste verkenningsregiment in Kabul (Afghanistan). Hij kreeg zelfs de Orde van de Rode Ster “Voor de buitengewone verdiensten aan Vaderland in de strijdkrachten van Sovjet-Unie”, – zegt zijn vriend.

In 1997 werd Sergey Dubinsky overgedragen aan de reserve en ging met pensioen. Tot 2002 woonde hij met zijn gezin in de regio Rostov (Rusland). Later scheidde hij met zijn vrouw. Hij heeft een dochter uit zijn eerste huwelijk en een zoon uit een andere relatie.

In het voorjaar van 2002, toen in de rang van luitenant-kolonel, werd Dubinsky opgeroepen uit de reserve en gestuurd naar de Noord-Kaukasus.

In 2002-2004 was hij een commandant van de 974ste compagnie (militaire eenheid 22727) en het hoofd van de inlichtingendienst van de 194ste commandant taakgroep. In 2004 is hij weer in de reserve. Echter is het dossier van Dubinsky zoek geraakt en hij bleef de facto in dienst. Tegelijkertijd kreeg hij ​​pensioen. Later is hij door de rechter gedwongen het uitgekeerde pensioen terug te betalen. Vanaf dat moment begint de geschiedenis van de “brompot” in het Oosten van Oekraïne.

In 2005 verhuisde hij naar Velyka Novosilka, de woonplaats van zijn moeder. “Zijn dienstappartement was toegewezen aan zijn ex-vrouw en hij had geen ander adres in Rusland om te wonen” – vertelt de jeugdvriend van Sergey Dubinsky.

Hij woonde met zijn moeder op de Sovjetskaja 56, appartement 11. Het leven liep niet op rolletjes. Zijn pensioen verspilde hij in een paar dagen aan drank en vrouwen. Toen trok hij het geld van het pensioen van zijn moeder en bedelde bij vrienden en buren. Hij zoop als een ketter en kreeg hierdoor de bijnaam “Dronken Roger”.

Voor een tijdje woonde hij in Novosyolka en vervolgens in een landhuis in het dorp Storozhewoje. Daar woonde hij tot juni 2014.

In 2011-2012 begint de zwarte streep in het leven van “brompot”. Tijdens een controle bij de militaire eenheden van de zuidelijke militaire district van Rusland is gebleken dat hij vanaf 2004 illegaal een pensioen kreeg.

Een gerechtelijke procedure vangt aan. Dubinsky krijgt een bevel om het ontvangen geld terug te betalen. Dan wendt Dubinsky zich tot de commandanten van de zuidelijke militaire district van de Russische Federatie met het verzoek om zijn persoonsdossier te herstellen en hem officieel over te dragen aan de reserve en hem pensioen uit te betalen. Hiervoor reist hij in maart 2012 naar de afdeling personeelszaken van de zuidoostelijke district van de Russische Federatie.

In april, krijgt “brompot” uiteindelijk zijn zin en wordt overgedragen aan de reserve als kolonel. Al die tijd bleef hij fictief geregistreerd in zijn eenheid in Rusland, terwijl hij feitelijk op het grondgebied van Oekraïne woonde. Meest waarschijnlijk kreeg Dubinsky dit niet voor niets voor elkaar. Als tegenprestatie zou hij een van de “vrijwilligers uit Rusland” worden. Als bewijs hiervan kan dienen het gehaaste vertrek van de “brompot” in juni 2014. Toen begon Rusland al met het voorbereiden van de agressie in Oekraïne.

Hij duikt bijna onmiddellijk op in Slavyansk (Oekraïne) in het gezelschap van zijn goede vriend uit de tijd van de tweede Tsjetsjeense oorlog Igor Strelkov-Girkin. Dubinsky treedt op als plaatsvervangend legercommandant van “het Volksrepubliek Donetsk”.

In het bezette Oekraïense grondgebied organiseert Sergey Dubinsky een speciale eenheid en inlichtingendienst, met het hoofdkantoor in Kramatorsk. Op basis daarvan wordt later een zogenaamde algemene inlichtingendienst van het Volksrepubliek Donetsk (“DNR”) gevormd met Dubinsky aan hoofd. In het begin van 2015 vestigt “Roger” zich definitief in Rusland.

In Velyka Novosilka is ons verteld dat Dubinsky een broer heeft met de naam Roman, geboren in 1967. Roman is een burger van Oekraïne en woont in het dorp Velyka Novosilka. Hij heeft eerder op diverse adressen gewoond waaronder Velyka Novosilka, Donetsk regio, Sovetskaya 56, apt. 11, en in Donetsk, Zhebeleva 24, app 127.

Roman Dubinsky is getrouwd en woont momenteel onbezorgd in Kiev. Daar heeft hij een bedrijf “Flora-techniek” opgericht (Kyiv, Schekavitskaya, 37/48, office 1). Deze gegevens staan in het Oekraïense register van rechtspersonen.

U kunt zich waarschijnlijk afvragen hoe het komt dat deze persoon en zijn familie buiten de vizier van de Oekraïense speciale diensten is gebleven. Een eenduidig antwoord kunnen we helaas niet geven. Na het vertrek van “brompot” naar Rusland raakt zijn spoor kwijt. Voor een tijdje.

Totdat we zijn nieuw woonadres in Rusland vinden.
Daar woont hij met zijn familie: Russische Federatie, Rostov regio, district Aksay, Bolshoy Log, Molodezhnaja, 4v (de coördinaten van het huis 47°18’15.8″N 39°54’49.7″E).

Als we een kijkje nemen op dit adres met behulp van de Google Maps, kunnen we de volgende foto zien. (het beeld is van 2012).

Zo bieden we iedereen een uitgelezen kans om deze “held’ te bezoeken: voor de gapers om gewoon een handje te schudden. Of om te luisteren naar de verhalen van deze dronken “doorgewinterde” soldaat over de strijd voor onafhankelijkheid van niemand weet wat.

Maar ook voor een militaire aanklager die nu persoonlijk een dagvaarding aan Dubinsky kan overhandigen. We dringen er ook op aan dat de internationale gemeenschap en in eerste instantie diegenen die hun dierbaren bij de crash van de Boeing MH17 hebben verloren, een bezoek brengen aan deze ‘beruchte patriot van Novorossiya’ en hem in de ogen kijken. Roep hem ter verantwoording!

Het artikel is voorbereid door Oleg Baturin en Sergey Petrenko, “Evroprostіr”. Dit artikel is exclusief voorbereid voor de website van de internationale gemeenschap InformNapalm. Bij gebruik of herdruk van dit artikel is een verwijzing naar de actieve link van de bron verplicht.

Vertaald in het Nederlands door Vladimir Faibychev

Mobiele versie afsluiten