[1] Według naszych informacji poufnych, pod koniec drugiej połowy listopada obserwowano wzrost liczby wojsk nieoznakowanych w jednakowej uniformie, które prowadzą działalność na terytoriach obwodów Donieckiego i Łuhańskiego okupowanych przez terrorystów. W przeciwieństwie do wojowniczej bandy DNR i LNR, którzy preferują powiesić na sobie skrawki taśmy „stonki ziemniaczanej” i różne szewrony z emblematami Nowej Rosji i innych nieuznanych republik, ci żołnierze wyglądają jako regularne wojska. To założenie opiera się na pośrednich oznakach przynależności do Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej.
Dodatkowymi dowodami ich przynależności może służyć informacja o tym, że te jednostki stacjonują w drugiej linii obrony. Pierwsza linia jest zajęta przez lokalnych powstańców i najemników. Według informacji naszego OSINT – eksperta Irakli’ego Komakhidze, na terytorium Ukrainy przeniesione również przedstawiciele Wschodniego Okręgu Wojskowego Federacji Rosyjskiej. Ten irracjonalny krok po stronie rosyjskiej, jako transfer jednostki z obszarów Dalekiego Wschodu można wytłumaczyć brakiem sił i środków będących w dyspozycji zachodniego, południowego i środkowego okręgów wojskowych, lub czynnikami psychologicznymi. Raz powiedział nam jeden z weteranów pierwszej kampanii czeczeńskiej: … “w celownik optyczny łatwiej spojrzeć na wroga, który jest inny od ciebie w kształcie oczu, języka, koloru i obyczajów, a nie na tego samego słowianina, z którymi wiążą Blood Ties” / możliwe, wysyłając do walki w Ukrainie Dagestańczyków, Tuwińców, Buriatów i przedstawicieli innych narodowości, rosyjscy dowodcy wojskowi wykorzystują tę samą zasadę.
Według niektórych raportów część ciężkiego sprzętu wroga odsunięta od linii kontaktu, może to wskazywać na próbę przegrupowania.
Zakończenie finansowania przez Ukrainę obszarów okupowanych, doprowadziło do aktywizacji procesu wzrostu masowego niezadowolenia władzą bojowników/terrorystów wśród ludności lokalnej, co katalizowało powstanie inicjatyw podziemnych na rzecz walki o prawa społeczne oraz radykalnych form oporu, wyrażonych w działaniach grup partyzanckich. Biorąc pod uwagę, że gospodarka okupowanego regionu, w rzeczywistości, już jest zniszczona, a na terenie Federacji Rosyjskiej, wraz z upadkiem ceny na ropę pojawiły się swoje własne problemy gospodarcze, by odwrócić uwagę od problemów społecznych, które doszły do głosu po podpisaniu Mińskiej umowy, siły przeciwnika mogą uaktywnić
ofensywne operacje i starcia z wojskami ukraińskimi.
Jeśli przeanalizować przebieg wojny, od kwietnia tego roku, sukces ofensywy wroga zmusił władze ukraińskie do podpisania nowego porozumienia z terrorystami i ich lalkarzy z Federacji Rosyjskiej. Znamiennym przykładem tego jest tragedia w Iłowajsku. Dlatego nie należy odrzucać możliwości przejścia bojowników i dołączonych do nich podziałów Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, do aktywnej fazy ofensywy.
Obserwowano ruch opancerzonej kolumny wroga w stronę Komsomolsku i Telmanowa. Fakt ten wskazuje na możliwość ofensywy na północ od Mariupola. Tutaj scenariusz możliwego działania pozostaje bez zmian. Intensyfikacja rosyjskich sił zbrojnych na okupowanym Krymie może oznaczać przygotowanie do wyłomu na ląd Ukrainy lub jest konsekwencją kontynuacji “wyginania mięśni”.
W ostatnich dniach, zwiększona została aktywność bojowników w pobliżu Debalcewa. Kilka dni pod rząd obstrzeliwana była siedziba sektoru. Nastąpił wzrost sił wroga w Krasnym Łuczu, Jenakijewo oraz w kierunku Perwomajsk – Ałczewsk. Fakty te wskazują na możliwe przygotowania do ofensywy w celu stworzenia kotła wokół Debalcewa.
W odniesieniu do Doniecka, atak na miejscowość Marijinka staje się mało prawdopodobny, ponieważ główna grupa bojowników została niemal całkowicie zniszczona w strefie DZTO (Donieck fabryka sprzętu transportowego, 47 ° 55’37 „N 37 ° 38’46” E), co nieco udaremniło ich plany. Mimo tego, że obszar ten nie jest wart ignorowania, biorąc pod uwagę, że przepływ sprzętu wojskowego do Doniecka nie zmniejsza się.
Jednym z głównych punktów jest zwiększenie prawdopodobieństwa wprowadzenia wojsk z terytorium Federacji Rosyjskiej wzdłuż szlaku R22 Millerowo P22 (FR) w kierunku Szczęścia (obwód Ługański). Jest to sygnalizowane przez odnowione bombardowania naszych wojsk z granicy ze strony Federacji Rosyjskiej, a także wielokrotnego przekraczania przez lotników FR granicy w pobliżu Czerwonej Tałowki. Ten rozwój wydarzeń jest jedynym sposobem dla wroga, aby uchwycić/zająć Szczęście, które jest odcięty od południa przez naturalną barierę wodną – rzekę Sewerski Donec.
Ponadto, obserwowano stały przepływ sprzętu ciężkiego ze strony Izwarino przez Krasnodon.
Przyjąć „prawo do uderzenia” przez wojska rosyjskie z Krymu i Federacji Rosyjskiej próbują liderzy DNR i LNR, kołysząc sytuację dt. katastrofy humanitarnej na Donbasie. Nadal za wszelką cenę oni próbują sprowokować Kreml domagając # Putinvvedivoyska/#Putinwprowadźwojska.
Autorzy komunikatu: analityk wojenny ekipy InformNapalm Artiom Wasylenko [2] i koordynator projektu InformNapalm dziennikarz Roman Burko [3]
Informację przygotowano ze źródeł otwartych oraz powiadomień insajderskich. Posyłanie się na INFORMNAPALM.ORG [4] jest konieczne.
Tlumaczenie: Polka Dot