Rosyjscy żołnierze kontraktowi, którzy walczyli na Donbasie, starają się unikać dalszej służby w okręgach i jednostkach, które częściej od innych biorą udział w „ukraińskich delegacjach”.
Aby wykryć rosyjskiego najeźdźcę, wystarczy niewielki ślad. Bez względu na to gdzie on teraz przebywa, ciągnie się za nim krwawy ślad od okupowanej przez Rosję gruzińskiej Abchazji przez ukraiński Donbas aż po Daleki Wschód. Na pierwszy rzut oka zwyczajna fotografia z załączonym jednym, nieostrożnym komentarzem może zachęcić specjalistów międzynarodowego zespołu InformNapalm, zajmujących się białym wywiadem (OSINT), do głębokiej analizy danego obiektu. W wyniku takiej analizy pojawia się zaś bardzo interesujący obraz.
Na profilu niejakiego Artura Arsenowa odkryto interesującą fotografię opublikowaną w październiku 2014 roku. Na zdjęciu widocznych jest dwoje żołnierzy, którzy siedzą na pancerzu obładowanego sprzętem BTR-80, który mknie po trasie. A pod nim komentarz „na ukr…”
Po zbadaniu profilu, na którym było opublikowane zdjęcie, udało się ustalić tożsamość jego właściciela oraz prześledzić szlak tego rosyjskiego żołnierza – od 7. okupacyjnej bazy w Abchazji do 60. brygady zmotoryzowanej rozmieszczonej na Dalekim Wschodzie w Rosji.
Artur Bagawow
Data urodzenia: 22 grudnia 1990 roku. Rodzice mieszkają w m. Kisłowodsk w Kraju Stawropolskim, w opublikowanych danych figuruje ponadto m. Botlich (Dagestan).
Profile na portalach społecznościowych: VK (archiwum profilu, albumu, kontaktów), OK1 z ograniczonym dostępem, profil OK2 – nieaktywny od 2008 roku.
W wyniku analizy zdjęć oraz komentarzy umieszczonych pod albumami z fotografiami możemy wnioskować, że A. Bagawow w 2014 roku służył na bazie kontraktu w rocie strzelców wyborowych w 7. rosyjskiej okupacyjnej bazie (JW. 09332, m. Gudauta, Gruzja, okupowana Abchazja) Południowego Okręgu Wojskowego. Od późnej wiosny tegoż roku należał on do batalionowej grupy taktycznej 7. bazy wojskowej, z którą rozlokowany był na poligonie Aszułuk w obwodzie astrachańskim, skąd powyższy oddział został przeniesiony na początku do obwodu rostowskiego, a później do Ukrainy (większość fotografii z Aszułuku została opublikowana w 2015 i 2016 roku).
Bagawow odszedł ze służby pod koniec września, albo na początku października 2014 roku. Przyczyną zerwania kontraktu był najprawdopodobniej strach przed rozkazem wyjazdu na kolejną „ukraińską delegację”. O płynności kadr i masowych odejściach kontraktowców z 7. rosyjskiej bazy okupacyjnej InformNapalm informował już nie raz:
– „Z mandarynowego raju do ukraińskiego piekła”: jak rosyjscy kontraktowcy dobrowolnie-przymusowo są wysyłani zabijać Ukraińców. 04.02.2015
– Żołnierze służby terminowej 7. bazy wojskowej Rosji są masowo werbowani na kontrakt do „ukraińskich delegacji”. 06.03.2015
Wojskowy szlak batalionowej grupy taktycznej wchodzącej w skład 7. bazy wojskowej, która brała udział w walkach na Donbasie na przełomie lata i jesieni 2014 roku prześledziliśmy i opisaliśmy wcześniej. Ustaliliśmy jednakże, że dopóki nie doszło do przerzucania na wschód Ukrainy (od końca wiosny do połowy lata 2014 roku) wyżej wymienionej batalionowej grupy taktycznej, przechodziła ona wojskowe ćwiczenia na poligonie Aszuluk w obwodzie astrachańskim. Stamtąd została przerzucona na początku do obwodu rostowskiego, a później na Donbas.
Po dwuletniej przerwie, nie mogąc znaleźć zajęcia w cywilu, tęskniąc za armią, A. Bagawow znów podpisał kontrakt z MON FR. Tym razem kontrakt ten przewidywał odbycie służby z dala od Ukrainy i ziem rodzimych – w składzie roty zwiadowczej batalionu zwiadowczego 60. samodzielnej zmechanizowanej brygady (JW. 16971, wieś Kamień-Rybołow, Kraj Nadmorski, rejon chankajski), oraz wieś Monastyriszcze (rejon czernichowski) Południowego Okręgu Wojskowego.
Przypominamy, że 7. baza wojskowa jest jednym z najbardziej zaprawionych w bojach ugrupowań FR. „Wyczynom” tego ugrupowania wspólnota InformNapalm poświęciła ponad 28 śledztw OSINT i innych publikacji.
-
Publikacje InformNapalmu na temat 7. bazy wojskowej
– „Doniecki ekspres” – identyfikacja rosyjskiego sprzętu i uzbrojenia, który transportowany jest na Donbas 06.10.2014
– „Interni” – pododdział medyczny 7. bazy wojskowej z Abchazji na granicy z Ukrainą 11.10.2014
– Artyleria rakietowa 7. rosyjskiej bazy okupacyjnej w Abchazji na granicy z Donbasem 18.12.2014
– Żołnierze 7. bazy wojskowej FR z Abchazji odznaczeni medalami za udział w walkach na Donbasie 02.03.2015
– Żołnierze służby terminowej 7. bazy wojskowej Rosji są masowo werbowani na kontrakt do „ukraińskich delegacji” 06.03.2015
– Michos „odważny” – wywiadowca 7. bazy wojskowej kawalerem medalu „Za odwagę” 18.03.2015
– Kolejni odznaczeni dzięki „ukraińskim delegacjom” z 7. okupacyjnej bazy wojskowej 13.05.2015
– Biografia-przykrycie „byłego” wojskowego 7 bazy wojskowej 17.08.2015
– Utrwalony potężny przerzut sił i sprzętu Sił Zbrojnych Rosji z okupowanej Abchazji 22.09.2015
– Rosja przerzuca sprzęt 7. bazy wojskowej do obwodu Rostowskiego 23.09.2015
– Kontraktowiec Sił Zbrojnych Rosji z 7. bazy wojskowej w składzie nielegalnej formacji „DRL” 25.09.2015
– „Gdy nie ma co robić”. Zabawy rosyjskich okupantów na Donbasie 10.01.2016
– „Podwójny cios” w oficerów Południowego Okręgu Wojskowego Sił Zbrojnych Rosji 05.02.2016
– Gudauta-Rostów-Donbas-Hmejmim: szlak rosyjskiego okupanta 28.03.2016
– Dynastia rosyjskich zbrodniarzy wojennych. Biografia okupanta 22.07.2016
– Nowe szaty Putina: „Król jest nagi”! 16.09.2016
– Love Story 3: Trójkąt miłosny rosyjskiego okupanta 24.11.2016
– Rosyjskiego zwiadowcę z 7. bazy wojskowej zdradził bulterier z Gorłówki 24.11.2016
– Rozpoznano zwiadowców 7. bazy wojskowej Ministerstwa Obrony FR, którzy walczyli w Ukrainie 08.12.2016
– Stepy Donbasu: rosyjscy żołnierze-Kałmucy „zagubili się” w ukraińskich stepach 15.12.2016
– Kawaler orderu „Za zasługi dla Ojczyzny” oraz inni „weterani Donbasu” z 7. bazy wojskowej 13.01.2017
Baza danych zawierająca informacje o rosyjskich żołnierzach, oraz dowody ich uczestnictwa w działaniach zbrojnych w Ukrainie w składzie rosyjsko-terrorystycznych sił dostępne są pod tym linkiem https://informnapalm.org/database.
-
Skład i uzbrojenie 7. rosyjskiej okupacyjnej bazy wojskowej
7. Krasnodarska „odznaczona orderem Kutuzowa” i „Czerwonej Gwiazdy” baza wojskowa JW. 09332 (Gruzja, okupowana Abchazja, m. Gudauta):
Struktura:
– dowództwo;
– cztery zmechanizowane bataliony;
– kompania strzelców wyborowych;
– batalion pancerny;
– dwa dywizjony artylerii samobieżnej + jedna bateria haubic holowanych;
– dywizjon artylerii rakietowej
– dywizjon artylerii przeciwpancernej;
– dywizjon rakietowej obrony przeciwlotniczej, oraz dywizjon rakietowo-artyleryjski (wchodzą do składu tzw. grupy dywizjonów przeciwlotniczych 7. bazy wojskowej);
– batalion zwiadowczy;
– kompania bezzałogowych statków powietrznych
– batalion inżynieryjno-sanitarny;
– kompania wojsk obrony radiacyjnej, chemicznej i biologicznej
– batalion dowodzenia (łączność)
– kompania walki radioelektronicznej;
– bateria dowodzenia i wywiadu artyleryjskiego (dowódcy artylerii)
– pluton dowodzenia oraz zwiadu radiolokacyjnego (dowódcy obrony przeciwlotniczej)
– pluton dowodzenia (dowódcy oddziału zwiadowczego)
– batalion remontowy
– batalion zaopatrzeniowy
– kompania „komendancka”
– kompania zabezpieczenia medycznego
– pluton instruktorów
– pluton szkoleniowy (wyposażony w symulatory)
– poligon
– orkiestra
W skład bazy wojskowej wchodzą, tzw. komendantura lotnicza, która zabezpiecza periodyczne loty samolotów Sił Powietrznych/Sił Powietrzno-Kosmicznych FR na lotnisku Gudauta. W skład bazy wchodzi również przeciwlotniczy pułk rakietowy (dawniej – setny przeciwlotniczy pułk rakietowy JW. 90100 ), w ramach którego funkcjonują dwa rakietowe, przeciwlotnicze dywizjony rozlokowane w m. Agudzera i Prymorskoje. W skład bazy wchodzi również pododdział radiotechniczny rozlokowany na terytorium suchumskiego lotniska „Babuszer”.
Uzbrojenie
— czołgi Т-90А і Т-72B3 – 41 szt. (wg. innych źródeł – 51 szt.);
— transportery opancerzone BTR-82АМ і BTR-80 – 156 szt.;
— pływające transportery opancerzone MT-LB – 15 szt.;
— polowe wyrzutnie rakietowe RSZW BM-21 „Grad” – 18 szt.;
— 152-mm samobieżne armato-haubice 2S3М „Akacja” – 36 szt.;
— 122-mm haubice D-30 – 6 szt.;
— 120-mm moździerze 2S12 „Sani” – 18 szt.;
— 100-mm armaty przeciwpancerne MT-12 «Rapira» – 12 szt.;
— systemy pocisków kierowanych 9P149 „Szturm-C” – 12 szt.;
— opancerzone pojazdy rozpoznawczo-patrolowe BRDM2 – 4 szt.;
— samodzielne przeciwlotnicze zestawy rakietowe 9A33BM2(3) „Osa” – 12 szt.;
— samobieżne przeciwlotnicze zestawy rakietowe BM 9A34(35) „Strzała-10” – 6 szt.;
— samobieżne artyleryjsko-rakietowe systemy przeciwlotnicze 2S6M „Tunguska” – 6 szt.;
— ręczne naprowadzane systemy pocisków ziemia-powietrze 9K38 „Igła” – 27 szt.
W skład wyżej wymienianej bazy wojskowej wchodzą ponadto rakietowe systemy obrony przeciwlotniczej S-300PM – 16 szt. Ponadto zgodnie z umową pomiędzy FR, a tzw. „Republiką” Abchazji (dot. „Połączonych ugrupowań Sił Zbrojnych FR i SZ Republiki Abchazja”, która została podpisana w Moskwie 21 listopada 2015 roku), do tzw. 7. bazy wojskowej SZ Abchazji wydelegowały dwa samodzielne zmechanizowane bataliony, oddział artylerii oraz grupę lotniczą. SZ Abchazji przekazały również samodzielny oddział specjalny.
W tym artykule (poza kilkoma naszymi uzupełnieniami) wykorzystano przede wszystkim dane ze strony milkavkaz.
Opublikowany materiał przygotowano na bazie własnego OSINT-śledztwa.
Autor: Iraklij Komachidze
Tłumaczenie: Michał Marek
(CC BY 4.0) Informacje zostały przygotowane specjalnie dla portalu InformNapalm.org, przy przedruku lub wykorzystaniu prosimy o obowiązkowe umieszczenie aktywnego linku do źródła.
Apelujemy do czytelników o rozpowszechnienie naszych materiałów na portalach społecznościowych. Upublicznienie materiałów śledztw może istotnie wpłynąć na przebieg walki informacyjnej i całej wojny.