Międzynarodowy zespół wolontariuszy InformNapalm kontynuuje publikacje na temat zbrodni wojennych Federacji Rosyjskiej nie tylko w Ukrainie i Syrii, lecz także w innych państwach świata. Rosyjskie kierownictwo polityczne i dowództwo wojskowe dotychczas nie poniosło kary za swoje poprzednie przestępstwa, w tym również za te popełnione podczas agresji przeciwko Gruzji w sierpniu 2008 roku. Bezkarność spowodowała, że kremlowski reżim zdecydował się na nowe międzynarodowe awantury.
Opublikowana przez nas infografika ilustruje skutki rosyjskiej agresji wojskowej przeciwko Gruzji w 2008 roku. Zgodnie z suchą statystyką – setki zabitych, tysiące rannych, dziesiątki tysięcy wypędzonych z własnych domów osób, które we własnym kraju zostały uchodźcami. Wine za to ponosi kierownictwo i pojedynczy obywatele i urzędnicy Federacji Rosyjskiej, którzy wcześniej czy później poniosą karę za zło, uczynione w Gruzji, Ukrainie, Syrii i innych krajach…
Wojna rosyjsko-gruzińska 2008 roku
W wyniku rosyjskiej agresji zginęło 408 obywateli Gruzji:
107 żołnierzy Ministerstwa Obrony Gruzji
14 pracowników MSW Gruzji
224 cywili
Według informacji Ministerstwa Zdrowia, Polityki Społecznej i Pracy Gruzji, w wyniku rosyjskiej agresji w 2008 roku ogólna liczba rannych cywili i wojskowych wyniosła 2232 osoby. Według informacji Ministerstwa Obrony Gruzji liczba rannych wojskowych wyniosła 1045 osób.
Liczba rannych cywili i wojskowych: 2232
Liczba rannych wojskowych: 1045, służbę wojskową zakończyło 526, zwolnieni w związku ze stanem zdrowia 61
Ranni żołnierze Sił Zbrojnych Gruzji w trakcie rosyjsko-gruzińskiej wojny w sierpniu 2008 roku
Razem 1045 osób
I. brygada piechoty: 58
I. brygada artylerii: 25
II. brygada piechoty: 251
II. brygada artylerii: 6
III. brygada piechoty: 51
IV. brygada zmechanizowana: 271
V. brygada piechoty: 25
Departament Gwardii Narodowej: 116
brygada inżynierii: 7
oddzielny batalion pancerny: 78
oddzielny batalion medyczny: 1
ugrupowanie operacji specjalnych: 46
siły powietrzne: 11
marynarka: 31
departament zaopatrzenia logistycznego wojsk: 4
W wyniku wojny 2008 roku liczba osób wypędzonych z miejsca stałego zamieszkania (uchodźców) w Gruzji zwiększyła się o 26000 osób. Na skutek agresywnej polityki Rosji i inspirowanych przez nią lokalnych konfliktów w okresie post-sowieckim (1991-2008) liczba osób przesiedlonych (uchodźców) wynosi 263 598 osób.
12 sierpnia 2008 roku Plan Pokojowy, tak zwany Plan Miedwiediewa-Sarkoziego składający się z 6 punktów NIE PRZESTRZEGANY przez rosyjską stronę zakładał:
– rezygnację z zastosowania siły
– ostateczną rezygnację z roszczeń wojskowych
– zapewnienie wolnego przemieszczenia się w celu niesienia pomocy humanitarnej
– gruzińskie Siły Zbrojne miały wrócić w miejsca stałej dyslokacji (w tym również w rejony, znajdujące się w danym momencie pod rosyjską okupacją)
– rosyjskie Siły Zbrojne powinny były wrócić na linię, zajmowaną przez nich przed początkiem walk (za pasmo kaukaskie). Rosyjskie „siły pokojowe” powinny były zapewnić dodatkowe bezpieczeństwo (chociaż, z początkiem konfliktu, legitymizacja „sił pokojowych” Federacji Rosyjskiej została utracona)
– rozpoczęcie dyskusji międzynarodowych w kwestii zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa w Abchazji i Osetii Południowej.
Po zakończeniu aktywnej fazy rosyjskiej inwazji w Gruzji okupacja Abchazji i regionu Samaczabło (tak zwana Osetia Południowa), Rosja uznała niezależność „Osetii Południowej” i Abchazji.
27 sierpnia 2008 roku Duma Państwowa Rosji oficjalnie uznała niezależność gruzińskich regionów – Abchazji i Osetii Południowej.
28 sierpnia dokument o uznaniu został podpisany przez prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediewa.
Infografika stworzona według materiałów portalu damoukidebloba.com [1]
Materiał do publikacji przygotował Irakli Komaxidze [2]
Tłumaczenie: Iaroslava Kravchenko
(CC BY) Prze przedruku i wykorzystaniu materiału prosimy o obowiązkowe umieszczenie aktywnego linku do autora i naszego projektu.