Międzynarodowy zespół wolontariuszy InformNapalm kontynuuje publikacje na temat zbrodni wojennych Federacji Rosyjskiej nie tylko w Ukrainie i Syrii, lecz także w innych państwach świata. Rosyjskie kierownictwo polityczne i dowództwo wojskowe dotychczas nie poniosło kary za swoje poprzednie przestępstwa, w tym również za te popełnione podczas agresji przeciwko Gruzji w sierpniu 2008 roku. Bezkarność spowodowała, że kremlowski reżim zdecydował się na nowe międzynarodowe awantury.

Opublikowana przez nas infografika ilustruje skutki rosyjskiej agresji wojskowej przeciwko Gruzji w 2008 roku. Zgodnie z suchą statystyką – setki zabitych, tysiące rannych, dziesiątki tysięcy wypędzonych z własnych domów osób, które we własnym kraju zostały uchodźcami. Wine za to ponosi kierownictwo i pojedynczy obywatele i urzędnicy Federacji Rosyjskiej, którzy wcześniej czy później poniosą karę za zło, uczynione w Gruzji, Ukrainie, Syrii i innych krajach…

Wojna rosyjsko-gruzińska 2008 roku

W wyniku rosyjskiej agresji zginęło 408 obywateli Gruzji:

107 żołnierzy Ministerstwa Obrony Gruzji

14 pracowników MSW Gruzji

224 cywili

Według informacji Ministerstwa Zdrowia, Polityki Społecznej i Pracy Gruzji, w wyniku rosyjskiej agresji w 2008 roku ogólna liczba rannych cywili i wojskowych wyniosła 2232 osoby. Według informacji Ministerstwa Obrony Gruzji liczba rannych wojskowych wyniosła 1045 osób.

Liczba rannych cywili i wojskowych: 2232

Liczba rannych wojskowych: 1045, służbę wojskową zakończyło 526, zwolnieni w związku ze stanem zdrowia 61

Ranni żołnierze Sił Zbrojnych Gruzji w trakcie rosyjsko-gruzińskiej wojny w sierpniu 2008 roku

Razem 1045 osób

I. brygada piechoty: 58

I. brygada artylerii: 25

II. brygada piechoty: 251

II. brygada artylerii: 6

III. brygada piechoty: 51

IV. brygada zmechanizowana: 271

V. brygada piechoty: 25

Departament Gwardii Narodowej: 116

brygada inżynierii: 7

oddzielny batalion pancerny: 78

oddzielny batalion medyczny: 1

ugrupowanie operacji specjalnych: 46

siły powietrzne: 11

marynarka: 31

departament zaopatrzenia logistycznego wojsk: 4

W wyniku wojny 2008 roku liczba osób wypędzonych z miejsca stałego zamieszkania (uchodźców) w Gruzji zwiększyła się o 26000 osób. Na skutek agresywnej polityki Rosji i inspirowanych przez nią lokalnych konfliktów w okresie post-sowieckim (1991-2008) liczba osób przesiedlonych (uchodźców) wynosi 263 598 osób.

12 sierpnia 2008 roku Plan Pokojowy, tak zwany Plan Miedwiediewa-Sarkoziego składający się z 6 punktów NIE PRZESTRZEGANY przez rosyjską stronę zakładał:

– rezygnację z zastosowania siły

– ostateczną rezygnację z roszczeń wojskowych

– zapewnienie wolnego przemieszczenia się w celu niesienia pomocy humanitarnej

– gruzińskie Siły Zbrojne miały wrócić w miejsca stałej dyslokacji (w tym również w rejony, znajdujące się w danym momencie pod rosyjską okupacją)

– rosyjskie Siły Zbrojne powinny były wrócić na linię, zajmowaną przez nich przed początkiem walk (za pasmo kaukaskie). Rosyjskie „siły pokojowe” powinny były zapewnić dodatkowe bezpieczeństwo (chociaż, z początkiem konfliktu, legitymizacja „sił pokojowych” Federacji Rosyjskiej została utracona)

– rozpoczęcie dyskusji międzynarodowych w kwestii zapewnienia stabilności i bezpieczeństwa w Abchazji i Osetii Południowej.

Po zakończeniu aktywnej fazy rosyjskiej inwazji w Gruzji okupacja Abchazji i regionu Samaczabło (tak zwana Osetia Południowa), Rosja uznała niezależność „Osetii Południowej” i Abchazji.

27 sierpnia 2008 roku Duma Państwowa Rosji oficjalnie uznała niezależność gruzińskich regionów – Abchazji i Osetii Południowej.

28 sierpnia dokument o uznaniu został podpisany przez prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediewa.

Infografika stworzona według materiałów portalu damoukidebloba.com

Materiał do publikacji przygotował Irakli Komaxidze

Tłumaczenie: Iaroslava Kravchenko

(CC BY) Prze przedruku i wykorzystaniu materiału prosimy o obowiązkowe umieszczenie aktywnego linku do autora i naszego projektu.