Haktywiści Ukraińskiego CyberAlliance’u (UCA) przekazali do badania wolontariuszom międzynarodowego zespołu śledczego InformNapalm dużą ilość danych, wyjętych ze skrzynki mailowej zastępcy dyrektora Instytutu Krajów Wspólnoty Niepodległych Państw, rzecznika Związku Prawosławnych Obywateli, „ukościelnionego” eksperta Kiriłła Frołowa (FrolovLeaks).

Dokładnie o związkach Frołowa w naszym pierwszym odcinku:

FrolovLeaks: „ukościelniony” ekspert Kremla do spraw wpływów w Ukrainie. Epizod I.

Pełny zrzut korespondencji Kiriłła Frołowa zostanie udostępniony w ostatnim odcinku serii, będzie dostępny do pogłębionej analizy wszystkim chętnym. Wychodzące EML-listy, na podstawie których przygotowano ten epizod są dostępne w archiwum. W publikacji przedstawiamy screenshoty i załączniki tych listów.

Odcinek II

Lata 2005-2007. Aparat państwowy Rosji kontynuuje wypracowywanie różnych form agresji hybrydowej wobec Ukrainy. Do stopniowego rozchwiania sytuacji wykorzystywane są organizacje społeczne, prowadzone „imprezy kulturalno-kształcące”, cała rozgałęziona siatka kaznodziejów Ukraińskiej Prawosławnej Cerkwi Moskiewskiego Patriarchatu pracuje w jednym cel u– wywieranie politycznych wpływów na Ukrainę.

Już w 2007 r. w przestrzeni publicznej pojawia się organizacja „Doniecka Republika”. 21 listopada 2008 r. w centrum medialnym Donieckiego Rosyjskiego Uniwersytetu im. Artioma odbyło się posiedzenie „Donieckiego Rosyjskiego Forum ‘Ruski mir w akcji. Niech żyje rosyjska rewolucja kulturalna!’”.

Przytaczamy fragmenty dokumentów z posiedzenia, mówiące o celach i charakterze organizacji. Brakuje tylko sztandarów i hajlujących młodzieńców (zachowano oryginalną stylistykę):

„Biorąc pod uwagę pasywność historycznych rosyjskich państw, takich jak Rosja, Ukraina, Białoruś, kraje Bałtyckie, uczestnicy Donieckiego Forum uważają, że w tych warunkach należy terminowo rozwiązać kwestię formowania stabilnych Rosyjskich Centrów w krajach, okupujących tradycyjnie rosyjskie terytoria, dla połączenia wysiłków w tworzeniu nowej Światowej Rosyjskiej Przestrzeni jako kamienia węgielnego w wyzwoleńczej walce Rosyjskiego Ludu i zjednoczeniu swoich sił wokół Rosyjskiej idei Supertenosa. Nie pozwolić zniszczyć świata, stworzonego przez naszych przodków. Świat białej, czyli rosyjskiej Rasy…”

Dokładniej zapoznać się z dokumentami można po ściągnięciu plików doc:

— donetskaya-respublyka,
— s-rezhymom-yushhenko-byotsya-donetskaya-respublyka;
— 17-yanvarya-zashhytym-otechestvo;
— deklaratsyya-nezavysymosty-dfr;
— anons;
— my-russkye.

15.02.2010 r. „Doniecka Republika” ogłosiła zakończenie działalności, lecz jej komórki przetrwały w konspiracji do godziny X, która nadeszła wiosną 2014 r.

Prorosyjskie organizacje w Ukrainie ostro konkurowały między sobą. Na przykład, Frołow przesyłał raport o „Donieckiej Republice”, łącząc ją z Duginem i rozpatrując możliwość przechwycenia dowództwa w tej organizacji.

W poczcie są również dowody tego, że siły które reprezentuje Frołow, wtrącają się w polityczne i kościelne sprawy Ukrainy. Wśród adresatów jest nieustalona osoba, mająca profil na Facebooku na nazwisko Aleksieja Millera, wspomniani są także Aleksiej Dobyczin, Walerij Kaurow, Swiatosław Kompanijec.

Ostatni list, w którym Frołow apeluje o natychmiastowe podjęcie decyzji był wysłany jeszcze do dwóch osób. Jedną z nich jest Jana Amielina, badaczka islamu, specjalistka od Krymu, ówczesny korespondent agencji „Rosbałt”. Później przeszła do RISI. Drugi to Boris Łukiczew, przedstawiciel oddziału synodalnego i zarządzający sprawami w administracji prezydenta Rosji.

Stopniowo formowana jest pula agentów wpływu. Prawdopodobnie najbardziej wtajemniczeni są wymienieni w tym dokumencie:

Frołow pisze notatkę do MSZ, podkreślając, że główny interes Rosji polega na zerwaniu wyborów, gdyż połączenie Partii Regionów i Naszej Ukrainy w jedną koalicję może doprowadzić do wzmocnienia antyrosyjskich nastrojów, zapewni przełom w procesach integracji Ukrainy do NATO i jej ostateczną derusyfikację. Dokładniej w liście:

Stopniowo agenci wpływu wprowadzają do prasy terminologię, którą większość Ukraińców poznała dopiero w 2014 r. W listach coraz częściej pojawia się słowo „Noworosja”, w ramach jej tworzenia tak zwany Związek Prawosławnych Obywateli Ukrainy przesyła prośby o finansowanie (zayavka-na-russkyj-myr; po-gazete-dlya-granta). Otwarcie mówi się, że Partia Regionów jest prorosyjskim projektem, dokłada się wysiłków w celu wymieszania polityki z prawosławiem (vseukraynskoe-obedynenye).

Znów wpływy na politykę poprzez kościół:

Zagadnienia, o których mówią Rusini, także związane są z polityką: NATO, referendum. Kontakt w tej dziedzinie idą przez Petra Geckę. Pisze o ruchu rusińskim do Frołowa 17.03.2009 (kyryll); odbywa się konferencja międzynarodowa na ten temat (proekt; 222).

Omawiany jest układ sił w polityce, wpływ Kremla na Janukowycza i Tymoszenko. W lutym 2010 r. Frołow pisze analityczną notatkę na temat Ukrainy  otchet-o-semynare, wysyła do metropolity Iłłariona Ałfiejewa (bishop.hilarion@orthodoxia.org) materiał  otchet-o-zakrytom-semynare-v-ynstytute-stran-sng z uwagą „Poufne. Zamknięte seminarium ekspertów na temat Ukrainy”.

Wpływy na politykę rosną, plany stają się coraz większe.

Jako obiekt wpływów rozpatrywano także żonę Janukowycza Ludmyłę.

W samej Rosji także jest wiele grup konkurujących między sobą, lecz wszystkie mają swoje interesy w Ukrainie, kontaktują się ze swoimi agentami wpływu, od których otrzymują różnorodne informacje, w tym nieobiektywne. W zrzucie jest wiele przykładów, kiedy nawet specjalizujący się z ukraińskiej problematyce Frołow daje nieprawidłowe oceny i rozstawia błędnie akcenty.

Igor Szuwałow, rosyjski technolog polityczny, od dawna pracujący w Ukrainie, aktualnie jeden z kuratorów kanału telewizyjnego „Inter”, wzbudza zainteresowanie pracodawców Frołowa. Oto co piszą o Szuwałowie:

W liście z 02.08.2007 Frołow wystawia ocenę Innie Bogosłowskiej. Próbuje wciągnąć ją w swoją orbitę – lecz bez powodzenia (ynna-germanovna-bogoslovskaya).

Sporo listów poświęcono Odessie i jej znaczeniu w imperialnych projektach Moskwy. W. Kaurow zgłasza zapotrzebowanie na finansowanie służby informacyjno-analitycznej „Noworosja” ((kaurov-obektyvka). W korespondencji pojawia się notatka o jego organizacji „Jedinoje Oteczestwo” (soyuz-pravoslavnyh-grazhdan-ukrayny-edynoe-otechestvo, dopolnenyya-k-spravke), objaśniane są pomysły – próby ich realizacji obserwowaliśmy wiosną 2014 r.:

„W przypadku kontroli Rosji nad regionem Odessa może zostać 1) centrum protestów i sprzeciwu wobec antyrosyjskich projektów energetycznych 2) kluczowym ogniwem „ruskiego łuku” od Naddniestrza przez Odessę, Mikołajów, Chersoń, Krym, obłastie Zaporoską, Doniecką i Ługańską do granic Federacji Rosyjskiej. Dzięki kontroli nad Odessą, a później prorosyjskimi Mikołajewem i Chersoniem można stworzyć taki „ruski łuk”. Wtedy od Naddniestrza do rosyjskiej granicy południowy wschód Ukrainy, historyczna NOWOROSJA będzie związana z Rosją, stworzy się powody do wprowadzenia bardziej radykalnych wariantów, Kijów de facto spotka się z jednolitym, nierozerwalnym terytorium od Tyraspolu do granic Rostowskiej obłasti, które będzie mogło istnieć niezależnie od Kijowa, narzucać mu swoje warunki, stawiać pytanie o samookreślenie” (pełny tekst odesskyj-regyon-v-tsentre-geopolytyky).

Rozpatrywane są wszystkie możliwe warianty wywierania wpływu na wybory w Ukrainie dla zapewnienia korzystnych dla Rosji wyników.

Już z listów z 2007 r. jest zrozumiałe, że głównym celem Rosji jest rozbicie Ukrainy.

Na Krymie tak zwana „Ruska Wspólnota Krymu” prowadzi systematyczne prace, raporty są regularnie wysyłane do Frołowa. Wśród głównych tendencji są rozpowszechnienie idei „ruskiego Kryma”, narzucanie wizerunku wroga w osobie Tatarów krymskich i ich liderów, wojna informacyjna przeciwko ukraińskiemu rządowi.  Pojawia się termin „neobanderowcy” – na przykład, w deklaracji z 25.07.2008 (zayavlenye-russkoj-obshhyny-kryma), w raporcie z lipca 2007 r. (otchyot-o-rabote-russkoj-obshhyny-kryma-za-yyul).

We wrześniu 2008 r. można już zauważyć wszystkie narzędzia i pewne wyniki wojny informacyjnej (govoryat, kommunyst-o-rusofobyy-v-krymu). Chętnych do korzystania z rosyjskiego budżetu pod pretekstem rozwiązywania wymyślonych krymskich problemów nie brakuje. Dlatego organizacje i fundacje mnożą się, prowadzone są konferencje i kongresy konkurujące między sobą (unyzhennye-y-oskorblennye).

W przededniu 1020. rocznicy Chrztu Rusi Kijowskiej w Ukrainie odbyła się seria koncertów rockowych z udziałem Jurija Szewczuka, Konstantina Kinczewa i Wiaczesława Butusowa, uzupełnionych działaniami diakona Andrieja Kurajewa. Frołow z zachwytem pisze o tej akcji (sereznyj). W Czernihowie na koncert przyszło 50 000 osób, arcybiskup Czernihowski Amwrosij obleciał je na powietrznej kuli i skropił święconą wodą. Kto płaci za to wszystko? Okazuje się, że Partia Regionów.

Wszystko się wymieszało – prawosławie, polityka, rock. Dnieprowski hierarcha Jewgienij Maksimenko (protos-evgeniy@mail.ru) jest typowany na kapelana ukraińskiego prezydenta. Tym pytaniem zajmują się deputowani Dumy Państwowej (jej aktualny skład jest uznany za nielegalny) i pracownicy administracji prezydenta Rosji. Badają biografię kandydata (biografiq_prot-_evgeniq_maksimenko).

A oto jak można wykorzystywać kościół w obcym kraju: Frołow poleca duchownemu zagrozić kandydatowi na prezydenta anatemą, aby podjął potrzebną decyzję polityczną:

W 2012 r. Frołow groził anatemą Jurijowi Szewczukowi za poparcie zespołu Pussy Riot, później Jewgienij Maksimenko został hieromnichem Wiaczesławem i w 2015 r. zwrócił się do moskiewskiego patriarchy Gundiajewa (aka Kiriłł) z prośbą o opuszczenie ukraińskiego kościoła. Rozumiemy, że te słowa były podyktowane doświadczeniem zależności.

A oto Frołow – persona non-grata w Ukrainie – załatwia swoje sprawy poprzez ojca Jewgienija.

Dla maskowania politycznych akcji wykorzystywane są imprezy kulturalne. Na festiwalu „Wielkie Ruskie Słowo” nawiązywane są kontakty polityczne, w tym dla wsparcia akcji przeciwko członkostwu Ukrainy w NATO, planowany jest apel do soboru Rosyjskiej Prawosławnej Cerkwi (otchet-o-sytuatsyy-na-festyvale (10.06.2008)).

W sierpniu 2008 r. rozpoczyna się wojna Rosji przeciwko Gruzji, w dokumentach z poczty Frołowa widzimy, że ten konflikt jest rozpatrywany w kontekście interesów kościoła. Chodzi o region Cchinwalski (tak zwana Osetia Południowa) i Abchazję, oraz o Ukrainę (dyrektoru-ynstytuta-stran-sn1)), w politycznych celach planowane jest wykorzystanie zorganizowanych grup prawosławnych.

Formowana jest pula agentów wpływu – osób mających w Ukrainie wagę polityczną, które są zapraszane na różne imprezy do Rosji. Wśród nich Mykoła Azarow, Wadym Kolesniczenko, Wołodymyr Semynożenko, Dmytro Tabacznyk, Ołeh Cariow, Natala Korołewska i inni. Wśród zaproszonych jest także dziennikarz Andrij Kułykow, ówczesny prowadzący jednego z politycznych show, politolog Mychajło Pohrebiński i inni działacze ukraińskiego życia politycznego (konferentsyya-24-sentyabrya-spysok-ukraynskyh-uchastnykov).

Frołow prowadzi intensywną korespondencję z politologiem Innokientijem Adiasowem (inoc2@mail.ru), przy tym chodzi nie o badanie Ukrainy lecz o wpływy na procesy w tym niezależnym państwie, o hybrydową wojnę informacyjną. A propos, Adiasow nadal jest publikowany w RIA „Nowosti Ukraina”.

Na wysokim szczeblu, z udziałem Dmytra Tabacznyka, opracowywano jeden z elementów wojny informacyjnej – przygotowanie projektu ustawy federalnej „O środkach Federacji Rosyjskiej przeciwdziałania rehabilitacji nazizmu, zbrodniarzy nazistowskich i ich pomagierów w nowych niepodległych państwach – byłych republikach ZSRR” (protokol-rabochej-gruppy-13-03-09-1).

A tutaj widzimy, w jaki sposób jest realizowany rosyjski wpływ w tak specyficznej dziedzinie jaką jest nauka: Tabacznyk, mianowany na ministra nauki i edukacji, z pomocą Moskwy i quasi-ukraińskiego politologa zaczyna zmieniać składy różnych rad ekspertów.

Frołow nawet polecił Ukrainie premiera – Mykołę Azarowa.

Aby doprowadzić do jego nominacji włączył swoje mechanizmy wpływu.

Frołow: „Skonsolidowanym stanowiskiem rosyjskiej strony jest stanowisko wicepremiera do spraw humanistyki dla Dmytra Tabacznyka”.

Kim jest A. Czalenko? Przedstawiamy punkt widzenia Frołowa:

20 kwietnia 2010 r. Wiktor Janukowycz mianuje Wasyla Horbala szefem administracji Lwowskiej obłasti, w związku z tym Frołow pisze tekst o prawosławnej misjonarskiej polityce i prawosławnych politykach (pravoslavnaya-myssyonerskaya-polytyka-y-pravoslavnye-polytyky).

Ciąg dalszy nastąpi…

Materiały zostały nam przekazane przez haktywistów ukraińskiego zrzeszenia CyberAlliance na zasadzie wyłączności w celu ich analizy i obróbki. Zespół InformNapalm nie ponosi odpowiedzialności za źródła i pochodzenie danych.

Materiał przygotował Giordano Bruno

(CC BY) Informacje zostały przygotowane specjalnie dla portalu InformNapalm.org, przy przedruku lub wykorzystaniu prosimy o obowiązkowe umieszczenie aktywnego linku do źródła.

Apelujemy do czytelników o rozpowszechnienie naszych materiałów na portalach społecznościowych. Upublicznienie materiałów śledztw może istotnie wpłynąć na przebieg walki informacyjnej i całej wojny.