Seul, Moskova ile Kıyiv arasında yapacağı tercihte âdeta bıçak sırtında ilerliyor. Kuzey Kore ordusu ise Rusya’nın desteğiyle modern savaş yöntemleri konusunda sistemli biçimde deneyim kazanıyor. Bu deneyimler bir gün Güney Kore’nin kendisine karşı kullanılabilir.

Kuzey Koreli iki savaş esiri ve diplomatik kriz

Reuters, 8 Ekim’de Güney Kore’nin Ukrayna’daki büyükelçisini geri çağırma kararı aldığını bildirdi. Anlaşmazlığın nedeni, Kuzey Koreli iki askerin teslim edildiğinin kamuoyuna açıklanmasıydı. Söz konusu askerler, Ocak 2025’te Kursk bölgesinde Ukrayna kuvvetleri tarafından esir alınmıştı.

Savaş esirleri, Eylül 2026’nın ortalarında Güney Kore’ye teslim edildi. Cumhurbaşkanı Volodimir Zelenskiy, 23 Eylül’de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda yaptığı konuşmada askerlerin Güney Kore’ye teslim edildiğini kamuoyuna açıkladı. Ancak Seul, askerlerin ve Kuzey Kore’deki ailelerinin karşı karşıya kalabileceği riskler nedeniyle sürecin gizli tutulması gerektiğini savundu. Ukrayna ise bu yönde herhangi bir anlaşma yapıldığını reddetti.

Ardından taraflar arasında birkaç tur diplomatik görüşme gerçekleştirildi. Seul, Ukrayna’nın açıklamalarını yeterli bulmadı ve anlaşmazlık sonunda büyükelçinin geri çağrılması kararıyla doruğa ulaştı. Bununla birlikte Güney Kore Dışişleri Bakanlığı, Kıyiv ile müzakereleri sürdürmeye hazır olduğunu açıkladı.

Savaş esirlerinin korunması kuşkusuz önemlidir. Ancak bu anlaşmazlık, ortak güvenlik çıkarlarına sahip iki ülke arasındaki çok daha büyük bir sorunu da gözler önüne seriyor. Hem Güney Kore’nin hem de Ukrayna’nın, Rusya ile iş birliği sayesinde Kuzey Kore’nin askerî açıdan güçlenmesini engellemek için nedenleri var. Güney Kore, daha 2024 sonbaharında başlıca askerî rakibinin ordusu hakkında doğrudan deneyime dayalı bilgi edinmek için benzersiz bir fırsat yakalamıştı.

Güney Kore, 2024’te Ukrayna ile askerî iş birliği yapmayı değerlendirdi

Yonhap haber ajansı, 22 Ekim 2024’te Güney Kore hükümetinin Ukrayna’ya askerî personel ve istihbarat uzmanları göndermeyi değerlendirdiğini bildirdi. Amaç, Kuzey Kore birliklerinin taktiklerini, silahlarını ve savaş kabiliyetini incelemekti. Güney Koreli uzmanların, esir alınabilecek Kuzey Koreli askerlerin sorgulanmasına katılıp katılamayacağı da görüşülüyordu.

Bu, Seul için ender rastlanan bir fırsattı. Güney Kore istihbaratı onlarca yıl boyunca Kuzey Kore ordusunu ağırlıklı olarak uzaktan incelemiş; uydu görüntülerinden, ajanlardan elde edilen bilgilerden, askerî tatbikatlardan ve ülkeden kaçanların ifadelerinden yararlanmıştı. Artık Kuzey Kore birliklerinin FPV dronlarını, elektronik harp sistemlerini, topçu unsurlarını ve modern keşif sistemlerini aktif biçimde kullanan bir orduya karşı gerçek muharebe koşullarında nasıl hareket ettiğini inceleme imkânı doğmuştu.

Aynı dönemde Seul, Ukrayna’ya öldürücü silahların tedarik edilmesine ilişkin tutumunu yeniden değerlendirmeye de açık olduğunu gösterdi. Ancak takip eden iki yıl boyunca bu olasılık, kapsamlı ve kamuoyuna açık biçimde doğrulanmış bir savunma iş birliğine dönüşmedi.

Güney Kore’nin ulusal istihbarat teşkilatı National Intelligence Service (NIS), Kuzey Koreli savaş esirleriyle ilgili çalışmalarda Ukrayna’nın istihbarat ve güvenlik kurumlarıyla iş birliği yaptı. Güney Kore ayrıca Ukrayna’ya mali ve insani yardımın yanı sıra öldürücü nitelik taşımayan destek de sağladı. Buna karşılık doğrudan öldürücü silah sevkiyatı yapılmadı.

İstihbarat iş birliğinin bazı bölümleri gizli kalmış olabilir. Ancak kamuya açık bilgiler, Seul’ün Kuzey Kore’nin Ukrayna’ya karşı savaşa katılmasıyla ortaya çıkan stratejik fırsatlardan tam anlamıyla yararlandığı sonucuna varmak için yeterli değil.

İnformNapalm’ın Kursk bölgesindeki Kuzey Koreli askerlere yönelik çalışmaları

İnformNapalm, Aralık 2024’te Ukraynalı askerlerden aldığı bir videoyu yayımladı. Görüntülerde, dronların Kursk bölgesindeki Kuzey Kore birliklerinin mevzilerine Korece bildiriler bıraktığı görülüyordu. Askerlere hayatlarını kurtarmak için teslim olmaları çağrısında bulunuluyor, aynı zamanda Güney Kore’ye yerleşebilmeleri için yardım teklif ediliyordu.

Dolayısıyla amaç yalnızca askerlerin savaşa katılmayı bırakmasını sağlamak değildi. Onlara Kim Jong-un’un totaliter rejiminin dışında yeni bir hayata başlama fırsatı da sunuluyordu.

Bildirilerle Kuzey Koreli askerlere teslim olma çağrısı yapıldı

Kampanya, karşı taraftaki askerlere doğrudan ulaşmayı amaçlıyordu. Bu askerler uzun yıllar boyunca devlet propagandasına maruz kalmıştı ve Güney Kore’deki insanların gerçekte nasıl yaşadığı hakkında muhtemelen çok az şey biliyorlardı. Girişim, Yonhap ve News1TV dâhil olmak üzere Güney Kore medyasında da ilgi gördü.

İnformNapalm, daha o dönemde Ukrayna’ya silah desteği sağlamanın Güney Kore’nin stratejik çıkarına olduğunu vurguladı. Böylece Kuzey Kore’nin askerî kapasitesi Kore Yarımadası’ndan çok uzakta sınırlandırılabilirdi. Kuzey Koreli askerleri silah bırakmaya ve barışçıl bir yaşamı tercih etmeye teşvik eden başka girişimler de vardı.

Örneğin 3 Aralık 2024’te, Güney Koreli bir askerin Rusya safında savaşan Kuzey Koreli askerlere doğrudan Korece seslendiği bir video mesaj yayımlandı. Videoda Ukraynaca altyazılar bulunuyordu. Mesajda askerlere kendi iradeleriyle silah bırakmaları, hayatta kalmaları ve o zamana kadar sahip olamadıkları özgürlüğe kavuşmaları çağrısı yapılıyordu.

İnformNapalm, diğer medya kuruluşlarını ve bilgi paylaşım kanallarını videoyu yaymaya davet etti. Örgüt ayrıca mesajın askerlere yalnızca internet üzerinden değil, doğrudan savaş alanında da ulaşması için çalıştı.

İlk Kuzey Koreli savaş esirleri değerli bilgiler sağladı

Ukrayna, 11 Ocak 2025’te Kursk bölgesinde yaralı iki Kuzey Koreli askerin esir alındığını açıkladı. Askerler, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri Özel Harekât Kuvvetleri mensupları tarafından esir alınmıştı. Bu gelişme, Kuzey Kore ordusunda eğitim görmüş ve çatışmalara katılmış kişilerden doğrudan istihbarat elde etmek için yeni imkânlar yarattı.

İnformNapalm, ocak ayındaki yayınlarında bu tür savaş esirlerinin Güney Kore’ye teslim edilmesi olasılığını da ele aldı. Örgüt aynı zamanda bu kişilerin Kuzey Kore ordusuna ilişkin istihbarat kaynağı olarak taşıdığı değeri vurguladı.

Bunun çarpıcı bir örneği, İnformNapalm’ın 20 Ocak 2025 tarihli paylaşımıdır. Bu paylaşımda, ilk savaş esirlerinden elde edilen bilgiler sayesinde Korece bildirilerin nasıl geliştirildiği anlatılıyordu. Ukraynalı askerler, öğrendikleri doğrultusunda bildirilerin hem içeriğini hem de görsel tasarımını değiştirdi.

Artık mesele yalnızca bildiri dağıtmaktan ibaret değildi. Savaş esirlerinden elde edilen bilgiler, Kuzey Koreli askerlere yönelik bilgilendirme çalışmalarını geliştirmek için kullanılıyordu. Söz konusu bildirilerin belirli askerleri teslim olmaya yönelttiğine dair kanıt bulunmamakla birlikte kampanya, Güney Koreli uzmanların desteğiyle daha da geliştirilebilecek imkânları ortaya koydu.

Seul, Ukraynalı askerlerin benzersiz deneyimlerinden yararlanma fırsatı elde etti. Ancak Güney Kore’nin bu deneyimlerden ne ölçüde yararlandığı hâlâ belirsiz. Üstelik bunlar, İnformNapalm’ın Kuzey Koreli askerlerin Ukrayna’ya karşı savaşa katılımı hakkında yayımladığı materyallerin yalnızca küçük bir bölümünü oluşturuyor. Topluluğun Telegram arşivinde konuyla ilgili onlarca paylaşım bulunuyor. Bu paylaşımlara, diğerlerinin yanı sıra Ukraynaca “КНДР” ve “північнокорейські” ifadeleriyle arama yapılarak ulaşılabilir.

Arşivde Kursk bölgesinden özgün videolar, Kuzey Koreli askerlerin çatışmalara katılımına ilişkin bilgiler ve savaş esirleriyle ilgili belgeler yer alıyor. Konuyu daha ayrıntılı incelemek isteyenler, arşiv üzerinden gelişmeleri kronolojik olarak takip edebilir.

Kuzey Kore ordusu Kursk’taki çatışmaların ardından taktiklerini uyarlıyor

Kuzey Kore birliklerinin çatışmalara katıldığı ilk aylarda ağır kayıplar yaşandı. Ukraynalı askerler, Kuzey Kore birliklerinin kalabalık ve sıkışık gruplar hâlinde ilerlediği geniş çaplı piyade saldırılarını belgeledi. Bu durum, birlikleri özellikle topçu ateşine ve FPV dronlarıyla düzenlenen saldırılara karşı savunmasız bıraktı.

Ancak Kuzey Kore birliklerinin eğitim düzeyinin ilk konuşlandırıldıkları zamankiyle aynı kaldığını düşünmek hata olur. Bu birliklerin gelişimine ilişkin bilgiler, aksine Kuzey Kore’nin çatışmalardan ders çıkardığına işaret ediyor.

Kuzey Kore birlikleri dron savaşını ve küçük muharebe gruplarının taktiklerini öğreniyor

Yonhap, Mart 2025’te NIS’e dayandırdığı haberinde, Rusya’daki Kuzey Koreli askerlerin dron kullanımı konusunda eğitim almaya başladığını bildirdi. Bir başka dikkat çekici örnek ise Kuzey Koreli bir savaş esirinin ifadelerinden geliyor. Bu esir, Güney Koreli milletvekili Yu Yong-won’a Rusya’nın dronlara karşı kullandığı sistemleri ve Ukrayna dronlarının karşı önlemlerden kaçınacak şekilde değiştirilmesiyle bu sistemlerin etkinliğinin nasıl değiştiğini anlattı.

İngiliz düşünce kuruluşu Royal United Services Institute (RUSI), 9 Nisan 2026’da John Hemmings’in bir analizini yayımladı. Hemmings, analizinde Kuzey Kore kuvvetlerinin büyük piyade birliklerinden daha küçük taktik gruplara nasıl geçtiğini ele aldı. Ayrıca keşif dronlarının topçu ateşini düzeltmek amacıyla nasıl kullanıldığını ve Kursk bölgesindeki deneyimlerin askerî eğitime nasıl aktarıldığını anlattı.

Bu gelişmeler, Kuzey Kore’nin savaşa katılımının Rusya’ya yalnızca asker sağlamaktan ibaret olmadığını gösteriyor. Savaş aynı zamanda Pyongyang’a, modern muharebelerden edinilen deneyimlere dayanarak taktiklerini geliştirme fırsatı sunuyor.

Rusya, Kuzey Kore’nin dron teknolojisini geliştirmesine katkıda bulunuyor

Pyongyang, bir yandan kendi dron sanayisini geliştirirken diğer yandan Rusya ile askerî-teknik iş birliğini derinleştiriyor. Reuters, 4 Ekim 2026’da Cumhurbaşkanı Zelenskiy’nin değerlendirmesine dayanarak Moskova’nın Kuzey Kore’ye jet motorlu saldırı dronlarına ilişkin teknoloji aktardığını bildirdi. Ancak bu tür teknoloji transferlerinin tam kapsamının bağımsız kaynaklar tarafından doğrulanması gerekiyor.

Sonuç olarak Pyongyang, ordusunun onlarca yıldır sahip olmadığı muharebe deneyimlerini kazanıyor. Bu deneyimler yalnızca taarruz harekâtlarıyla sınırlı değil. Modern dronlara karşı koyma, elektronik harp sistemlerini kullanma ve dronlarla keşif faaliyetleri yürütme de bunların arasında yer alıyor. Farklı silah sistemlerinin muharebe sırasında koordinasyonuna ilişkin deneyimler de buna ekleniyor.

Bu gelişmeyi özellikle kaygı verici kılan unsur, Kuzey Kore özel harekât kuvvetlerinin de savaşa katılmasıdır. Bu birlikler geleneksel olarak düşman hatlarının gerisine sızma, sabotaj düzenleme ve stratejik öneme sahip hedefleri ele geçirme amacıyla eğitiliyor. Gelecekte edinilen bu yeni deneyimler, askerî altyapıya yönelik dron saldırıları veya küçük taarruz ve sabotaj gruplarına destek verilmesi gibi yöntemlerle Güney Kore’ye karşı kullanılabilir.

Elbette Kursk bölgesi ile Kore Yarımadası aynı koşullara sahip değil. Seul’ün modern bir ordusu, gelişmiş gözetleme sistemleri ve ABD ile savunma ittifakı bulunuyor. Dolayısıyla Kuzey Kore’nin çatışmalardan edindiği deneyimlerin Kore Yarımadası’nda gelecekte yaşanabilecek bir savaşta doğrudan uygulanabileceğini varsaymak yanlış olur. Ancak rakibin taktiklerini gerçekten uyarladığını görmezden gelmek daha da tehlikeli olacaktır.

Güney Kore limanlarından Rusya’ya yakıt taşınıyor

Seul, Ukrayna’ya karşı diplomatik tavır sergilerken başka bir skandal da Güney Kore’nin kendi tutumuna ilişkin ciddi sorular doğurdu. Söz konusu skandal, Güney Kore limanlarından Rusya’ya yapılan büyük çaplı yakıt sevkiyatlarıyla ilgili.

İngiliz gazetesi The Guardian, 6 Ekim’de liman belgelerine ve gemi takip verilerine dayanan bir araştırma yayımladı. Araştırma, yalnızca Temmuz ve Ağustos 2026 aylarında Güney Kore limanlarından Rusya’ya çoğunluğu dizel olmak üzere 176 bin tonun üzerinde petrol ürünü taşındığını ortaya koydu.

Yaptırım uygulanan tankerler yakıt taşımacılığında kullanıldı

Yedi tanker, Rusya’nın Uzak Doğu bölgesine toplam 14 sefer gerçekleştirdi. Bu gemilerden üçü Batılı ülkelerin yaptırımlarına tabiydi.

Bunlar arasında, Ulsan’dan Vladivostok’a iki seferde toplam yaklaşık 57 bin ton dizel taşıyan Layla adlı tanker de bulunuyordu. Gemi, seferlerinden birinde varış noktası olarak Japonya’nın Niigata Limanı’nı bildirmiş, ancak gerçekte Rusya’ya gitmişti.

Güney Kore karasularında gemiler arasında yakıt aktarımı yapıldığı da belgelendi. Ukrayna tarafının değerlendirmelerine göre ağustos ayında Rusya’nın yakıt ithalatının yaklaşık yüzde 31’i Güney Kore’den yapılan sevkiyatlardan oluşuyordu.

Bütün bunlar, Ukrayna’nın Rus petrol rafinerilerine ve yakıt tedarik altyapısına sistemli saldırılar düzenlediği bir dönemde yaşandı. Moskova da ortaya çıkan yakıt açığını telafi etmeye çalışıyordu.

Ortada çelişkili bir durum var. Ukraynalı askerler Rusya’nın yakıt tedarikini sekteye uğratmak için hayatlarını tehlikeye atarken, aralarında yaptırım uygulanan gemilerin de bulunduğu tankerlerle Güney Kore limanları üzerinden Rusya’ya büyük miktarlarda yakıt ulaşıyor.

Güney Kore, yaptırımların aşılmasına ilişkin suçlamaları reddediyor

Seul, yaptırımların aşılmasını kolaylaştırdığı yönündeki suçlamaları reddetti. Güney Koreli yetkililer, söz konusu petrol ürünlerinin ülkenin ihracat kısıtlamaları kapsamında bulunmadığını belirtti. Yetkililer ayrıca olası ihlalleri inceleyeceklerini açıkladı.

Dolayısıyla mevcut bilgiler, Güney Kore hükümetinin Rusya’ya yakıt sevkiyatlarını bilinçli olarak organize ettiğini kanıtlamıyor. Ancak yaptırım denetimlerinin ne kadar etkili olduğu konusunda soru işaretleri doğuruyor. Aynı zamanda, Rusya’nın Ukrayna saldırılarının sonuçlarıyla başa çıkmasına yardımcı olan ekonomik işlemlerin siyasi sorumluluğunu da gündeme getiriyor.

Bu koşullar altında Seul’ün Ukrayna ile ilişkilerinde kendisini açıkça mağdur taraf olarak göstermesi, en hafif ifadeyle çelişkili görünüyor. Üstelik başka önemli bir boyut daha var. Güney Kore limanlarından yakıt alan Rusya, aynı zamanda Kuzey Kore’nin en önemli askerî ortağı. Moskova, Kuzey Kore mühimmatını ve askerlerini kullanıyor. Bunun karşılığında Pyongyang, muharebe deneyimine, Rus teknolojisine ve kaynaklara erişim sağlıyor.

Rusya’nın durumunu kolaylaştıran ekonomik işlemler, dolaylı olarak ülkenin kaynaklarını korumasına katkıda bulunuyor. Öte yandan Güney Kore’nin başlıca askerî rakibini güçlendiren de yine Rusya. Bu durum, Güney Kore’nin ekonomik ilişkileri ile güvenlik politikası çıkarları arasında tehlikeli bir stratejik çelişki oluşturmuyor mu?

Güney Kore’nin Moskova ile Kıyiv arasındaki tercihi

Cumhurbaşkanı Lee Jae-myung hükümeti, Pyongyang ile diyaloğu yeniden başlatmayı ve Kore Yarımadası’ndaki gerilimi azaltmayı hedefliyor. Seul’ün, Rusya’nın Kim Jong-un üzerindeki etkisinden yararlanma umuduyla Moskova ile ilişkilerini iyileştirmeyi değerlendirdiği olasılığı da göz ardı edilemez.

Ancak bu tür değerlendirmelerin büyükelçinin geri çağrılması kararının veya Güney Kore’nin Rusya’ya yapılan sevkiyatlara ilişkin politikasının arkasında bulunduğuna dair kamuya açık bir kanıt yok. Bununla birlikte böyle bir strateji gerçekten tartışılıyorsa ciddi riskler taşıyor. Kuzey Kore’yi sınırlandırmak amacıyla Kremlin ile anlaşmaya çalışmak, Seul’ün Pyongyang’ı askerî açıdan güçlendirmekte bizzat çıkarı olan bir devlete güvenmesi anlamına gelecektir.

Tarih, saldırgan rejimlere verilen tavizlerin, güvenilir bir caydırıcılıkla desteklenmediğinde bu rejimlerin emellerini dizginlemek yerine daha da artırabildiğini defalarca gösterdi. Ancak Güney Kore’nin başka bir seçeneği var. Ülke, silahlı kuvvetleri Kuzey Kore birlikleriyle savaş alanında doğrudan çatışmış olan Ukrayna ile askerî-teknik ve istihbarat iş birliğini derinleştirebilir.

Dolayısıyla Ukrayna, Güney Kore’nin güvenliği açısından özellikle değerli deneyimlere sahip. Bunlar arasında dronlara karşı savunma, elektronik harp, küçük taarruz gruplarının kullanımı ve modern savaşın diğer unsurları bulunuyor. Seul açısından bu deneyimler, geleneksel diplomasi kadar önemli olabilir.

Fotoğraf Kursk bölgesinden. Ukrayna Özel Harekât Kuvvetleri askerlerinin, çatışmalarda ölen Kuzey Koreli askerlerin cesetlerinin yanında bulduğu, ele geçirilmiş R-187-P1 “Azart” tipi Rus askerî telsizi. İnformNapalm’a ait özel materyal.

Güney ve Kuzey Kore’nin askerî gelişimine ilişkin İnformNapalm’ın değerlendirmeleri

İnformNapalm, daha Aralık 2024’te Güney Kore’nin Ukrayna’ya daha aktif destek vermesinin sağlayacağı stratejik avantajlara dikkat çekmişti. İlk Kuzey Koreli askerler esir alındıktan sonra, onların istihbarat kaynağı olarak taşıdıkları önemi de vurgulamıştık. Neredeyse iki yıl sonra bu gerekçeler hâlâ geçerliliğini koruyor. Pyongyang, savaşa katılımının bedelini ağır kayıplarla ödedi. Buna karşılık ordusunun yeteneklerini gerçek muharebe koşullarında sınama fırsatı elde etti. Böylece Kuzey Kore, taktiklerini uyarlama ve askerî teknolojilerin geliştirilmesini hızlandırma imkânı buldu.

Seul de önemli istihbarat bilgilerine ve Ukrayna ile iş birliği fırsatlarına erişim sağladı. Ancak açık kaynaklar, Güney Kore’nin bu fırsatlardan tam anlamıyla yararlandığı sonucunu desteklemek için yeterli kanıt sunmuyor.

Ortak tehditlere karşı daha derin bir iş birliği yerine bugün iki savaş esiri nedeniyle yaşanan diplomatik bir krizle karşı karşıyayız. Aynı zamanda Güney Kore limanları üzerinden Rusya’ya yapılan yakıt sevkiyatlarıyla ilgili bir skandal ortaya çıktı. Diplomatik protokol, gizlilik ve siyasi kırgınlıklar tartışılabilir. Ancak görmezden gelinemeyecek stratejik bir gerçek var. Rusya ve Kuzey Kore askerî iş birliklerini derinleştirmeye devam ediyor. Moskova asker ve mühimmat elde ederken Pyongyang muharebe deneyimi, teknoloji ve ordusunu modernize etme imkânı kazanıyor.

Bu sırada Güney Kore, rakibinin yeni bir askerî saldırıya hazırlanmak için ne kadar zaman kazandığını hafife alma riskiyle karşı karşıya. Seul açısından Kıyiv, saldırgan bir devlete karşı Moskova’nın kapalı kapılar ardında verdiği sözlerden çok daha güvenilir bir stratejik müttefik olabilir. Seul’ün bunu zamanında mı fark edeceği, yoksa Kuzey Koreli askerler kazandıkları yeni savaş deneyimlerini Güney Kore’ye karşı kullandığında tercihinden pişmanlık mı duyacağı henüz belli değil.

Makale, İnformNapalm için Roman Burko tarafından kaleme alınmıştır.

İnformNapalm’dan diğer makaleleri okuyun

• Wildberries, İHA saldırıları ve siber operasyonların çapraz ateşinde
• Ukrayna Donanması’ndan Kırım’daki Bastion kıyı füze sistemine saldırı
• Rusya’nın 2026–2027 İHA tehdidi ve Ukrayna’dan NATO’ya çıkarılacak dersler

Kaynak belirtilmesi koşuluyla materyal serbestçe paylaşılabilir ve yeniden yayımlanabilir. Creative Commons – Attribution 4.0 International – CC BY 4.0. İnformNapalm’ı Facebook, X, Slate (Sl8) ve Telegram’da takip edin.

İnformNapalm hiçbir devletten veya kurumsal sponsordan mali destek almamaktadır. Faaliyetleri yalnızca bireysel gönüllülerin ve okurların gönüllü katkılarıyla finanse edilmektedir. Ayrıca BuyMeACoffee aracılığıyla aylık küçük bağışlar yaparak İnformNapalm’ı destekleyebilirsiniz.