3 жніўня Беларусь разьвіталася з сваім мужным і годным сынам Алесем Чаркашыным, байцом навастворанае тактычнае групы “Беларусь” у складзе ДУК “ПС”, які памёр 28 жніўня ў запарожскім шпіталі ад шматлікіх параненьняў, якія ён атрымаў у баі пад сялом Белакаменкай.

Праз бюракратычныю валакіту ягоныя сваякі і сябры вымушаныя былі чакаць некалькі дзён, каб атрымаць дазвол на вываз цела з Украіны ў Беларусь. Перад гэтым разьвіталіся з сваім пабрацімам ягоныя браты ў зброі з 5-га батальёну ДУК ПС.

У Берасьце на пахаваньне нашага першага беларускага жаўнера з фронту  прыехалі больш за 100 грамадзкіх актывістаў з усіх куточкаў Беларусі – зь Віцебска, Воршы, Гомелю, Горадні, Магілева, Ваўкавыска, Менска і іншых гарадоў.

Разьвітаньне з Алесем Чаркашаным у падворку дому, дзе ён жыў | (с) Наша Ніва

Усіх нас зьяднала пачуцьцё жалобы, страты, смутку, але разам з тым і сапраўднага гонару за свайго суайчыньніка, які паклаў свае жыцьцё на алтар волі і свабоды  Беларусі і Украіны. Сваім ахвярным чынам ён наблізіў той сьветлы дзень Перамогі, які, без сумневу, надыдзе ў нашай нацыянальна-вызвольнай барацьбе, якая асьвечаная крывёю шматлікіх пакаленьняў нашых продкаў.

(с) Наша Ніва

Увесь час, як несьлі труну, натоўп выгукваў словы, прасякнутыя больлю: “Героі не паміраюць!” Гэта насамрэч так, бо яны працягваюць жыць у нашых з вамі годных учынках і справах.

(с) Наша Ніва

Пахаваньне абдылося на могілках у вёсцы Камяніцы Жыравецкай, што непадалёк ад Берасьця. Прамаўлялі сьвятары пратэстанцкае і вуніяцкае цэркваў. Вельмі ўзьнёслыя і духоўна прасякнутыя словы сказаў і Павал Севярынец. Балюча і разам з тым дужа кранальна было падчас апусканьня труны, калі, дзякуючы ягоным сябрам, гучна загучэла апошняя песьня Алеся, у якой ён словамі натхненьня заклікае нас зьвярнуцца да вечнага і пакідае нам свой апошні запавет – “Не здавайся!” Грамада разьвіталася сьпяваньнем украінскага, беларускага духоўнага гімну “Магутны Божа” і ўрачыстымі авацыямі Герою.

(с) Наша Ніва

Хачу зазначыць, што ў жалобнай цырымоніі, апроч сустаршыні БХД Паўла Севярынца, на жаль, ня ўдзельнічалі шматлікія гэтак званыя лідэры апазыцыйнага палітычнага руху Беларусі. Ці выказалі яны праз гэта свае шчырае стаўленьне да ўшанаваньня памяці нашага Героя, ці наўпрост былі вельмі занятыя “ваколвыбарчай валтузьнёю” – нам застаецца толькі здагадвацца. Таксама адсутнічалі і прадстаўнікі ўкраінскага дыпкорпусу.

Так сталася, што да Бога сьпярша адыходзяць найлепшыя, якія ў першай лініі абароны, сваімі жыцьцямі абараняюць і прыкрываюць іншых і сваім ахвярным чынам абуджаюць пакліканьне ў сэрцах шматлікіх сваіх пасьлядоўнікаў.  Алесь Чаркашын праз свае жыцьцё і сьмерць давёў, што быў сапраўдным абаронцам рыцарскага чыну гонару й годнасьці, служэньня Богу і Айчыне.

Вечная Слава і Памяць табе, Алесю!

Дзяніс Івашын, InformNapalm.org