Гэты матар’ял мы рыхтавалі з 27 верасьня і, нягледзячы на ​​тое, што з гэтага часу шматлікія СМІ падалі факт адкрыцьця памятнай шыльды баявіку, забітага на Данбасе, ніхто зь іх дагэтуль не раскрыў сутнасьць праблематыкі і не разгледзеў схему, паводле якой маладыя людзі з Алтаю трапляюць у НЗФ “наваросіі”.

Каманда InformNapalm.org у сваіх OSINT-расьледаваньнях выяўляе ня толькі вайсковы чыньнік расейскае агрэсыі, але й іншыя дапаможныя сілы, якія з заахвочваньня Крамлю ўцягнутыя ў вайну на Данбасе.
Тэма расейскіх «дабраахвотнікаў», якія знаходзяцца на Усходзе Украіны, асьвятлялася ўжо неаднаразова. Вядома, што большасць з «дабраахвотнікаў-апалчэнцаў», якія ваююць на Данбасе, трапляюць у зону канфлікту цэнтралізавана, досыць часта яны ёсьць прадстаўнікамі разнастайных грамадзкіх арганізацыяў (казацтва, вэтэранскія саюзы, вайскова-патрыятычныя клюбы і іншыя супольнасьці), якія маюць легальную рэгістрацыю і статус у РФ і зьяўляюцца асноўнай пляцоўкай для вярбоўкі расейскімі спэцслужбамі гарматнага мяса для замежных вайсковых апэрацыяў.
У гэтым матар’яле хочам зьвярнуць увагу на алтайскую філію т.зв. міжрэгіянальнай грамадзкай патрыятычнай арганізацыі «Дабраахвотнікі», якая была створаная ў 2014 годзе. Адным з асноўных напрамкаў МГПА «Дабраахвотнікі» зьяўляецца «патрыятычная праца з моладзьдзю»,   больш дакладна – прыцягненьне моладзі ў шэрагі баявікоў. Паралельна з гэтым арганізацыя працуе зь сем’ямі забітых на Данбасе «дабраахвотнікаў» і параненымі, якія вярнуліся з вайны, у тым ліку дзякуючы сваім сувязям з вайскова-мэдычнымі ўстановамі Расеі, у якіх лякуюць бандытаў, якія выжылі і вярнуліся цэлымі (або не зусім) з украінскага Данбаса.
Старшынёю рады МГПА «Дабраахвотнікі» зьяўляецца Аляксандар Ілюценка з Навасібірска, пазыўны гэтага баявіка – “Палестынец“. Адное з апошніх мерапрыемстваў арганізацыі было 26 верасьня 2015 году ў сяле Азяркі Алтайскага краю, дзе адбылася прэзэнтацыя мэмарыяльнай шыльды ў гонар мясцовага жыхара Івана Каралькова (1989 нараджэньня, пазыўны «Цар»), зьнішчанага 28 студзеня 2015 году ў раёне Дэбальцава (глядзіце відэа) . Ініцыятары ўсталяваньня шыльды – рэгіянальная Барнаўльская арганізацыя вэтэранаў Аўганістана і іншых лякальных войнаў, алтайскія дабраахвотнікі “наваросіі”, прафсаюз “”Салідарнасьць” імя П.Сталыпіна” і ягоны старшыня Андрэй Маевіч.

Гэта не адзіны Барнаўльскі «дабраахвотнік», якога накіраваў Маевіч і ягоныя куратары з ГРУ на немінучую сьмерць ва Украіну. Яшчэ як мінімум 7 мясцовых баявікоў вярнуліся на радзіму ў якасьці грузу 200:

– Канстантын Русакоў, 1957 году нараджэньня. Колішні дэпутат Алтайскага Краявога Закандаўчага Схода, выкладчык АлтДУ, кандыдат гістарычных навук. Баявік бандпадразьдзяленьня «Лавіна»;

– Аляксандар Баравінскі, 1980 году нараджэньня. Вэтэран баявых дзеяньняў у Чачэніі, працаваў у ААТ «РЖД». Баявік бандпадразьдзяленьня «Лавіна»;

– Сяргей Кертэль, 1976 году нараджэньня. Вэтэран баявых дзеяньняў у Чачэніі, служыў у батальёне «Тыгр» ГУУС Алтайскага краю, пазыўны «Дырэктар». Баявік бандпадразьдзяленьня «Восток» (рас.), пазыўны «Чэрчыль»;

– Васіль Ткачоў, 1968 году нараджэньня. Меў пазыўны «Алтай», служыў у “апалчэньні” “казакоў”;

– Аляксандар Усаў, 1992 году нараджэньня. Баявік інтэрнацыянальнай брыгады;

– Ігар Антонаў, падпалкоўнік запасу, працаваў юрыстам у саюзе вэтэранаў Аўганістана Алтайскага краю, удзельнік баявых дзеяньняў у Аўганістане;

– Дзяніс Сухараў, 1978 году нараджэньня. Вэтэран баявых дзеяньняў у Чачэніі. Меў пазыўны «Сухар», баявік бандпадразьдзяленьня “Суть времени” (рас.), батальён “Восток”.

Пад кіраўніцтвам таго ж Маевіча ў чэрвені гэтага году ў Барнаўле адбылося ўзнагароджаньне 35 «апалчэнцаў-дабраахвотнікаў» з Алтайскага краю, якія ваявалі на Усходзе Украіны і якім далі «нумарныя» мэдалькі «Абаронцу Наваросіі».

Каманда InformNapalm ідэнтыфікавала шэраг барнаўльскіх «дабраахвотнікаў», таксама паспрабавала вызначыць схему, паводле якой яны трапляюць у НЗФ «наваросіі». У выніку вывучэньня й аналізу наяўнай інфармацыі былі выяўленыя:

1. Анар Байрамаў (архіў фотаальбому, архіў кантактаў) – 01.01.1993 г.н., мейсца жыхарства – Барнаўл. Маюцца наступныя запісы пра вайсковую службу:

2011-2012 гг. – в/ч 88612, артылерыйскі вышкал, Каломна, Маскоўская вобл.;

2013-2014 гг.- в/ч 22316, 32-я АМСБр, Навасібірская вобласьць, г. Шылава (гэтае злучэньне неаднаразова было зафіксаванае ў кантэксце акупацыі Крыма і вайны на Данбасе);

2014-2015 гг. – 10-я брыгада спэцпрыначэньня ГРУ ГШ, в/ч 51532, Краснадарскі край, г. Гарачы Ключ (брыгада СпН таксама была зафіксаваная ва Украіне).

Байрамаў мае цікавую вайсковую біяграфію, але ў альбомах профіляў, практычна, няма фатаздымкаў, якія адлюстроўваюць ягоную вайсковую служу падчас вышкала і ў 32-й брыгадзе, ёсьць толькі кадар з таварышамі ў службе з жніўня 2014 году зь сьвяжуткімі мэдалькамі “За вяртаньне Крыма” у сацсеціве “ok.ru”.

Цалкам магчыма, Байрамаў хлусіць у запісе пра службе ў 10-й брыгадзе спэцназу ГРУ, але ў ягоным профілі “ok.ru” сярод фатаздымкаў з кастрычніка 2014 году ёсьць некалькі цікавых фота, у  якіх разам з Айнарам у намёце (пазначаны чырвонаю стрэлкай) пазуюць некалькі маладых людзей у формах “горка” і цяльняшках, якія звычайна маюць расейскія дэсантнікі або спэцназаўцы.

Заўвага: варта зазначыць, што фота з гэтай жа сэрыі можа знайсьці і ў іншага алтайскага “дабраахвотніка”, Кірыла Гейста (пазначаны сіняй стрэлкай), менавіта гэты фатаздымак шмат што тлумачыць, у тым ліку вышэйзгаданы запіс пра прыналежнасьць Байрамава да 10-й брыгады спэцназу. Аналіз гэтага фатаздымку пададзены ніжэй.

 

Сярод іншых фатаздымкаў Байрамава ёсьць багата фота з Алтаю з “баявымі таварышамі” з Данбаса, таксама фота ўзнагароджаньня вышэйзгаданай мэдалькай “Абаронцу Наваросіі».

2. Кірыл Гейст (архіў фотаальбома, архіў кантактаў) – 01.10.1990 г.н., г.Зарынск Алтайскага краю, мейсца жыхарства Барнаўл. Запісы, як і фатаздымкі, што сьведчаць пра вайсковую службе, у профілі Гейста няма (верагодна наўмысна схаваныя), але ёсьць выключэньне: фатаздымак, выкладзены 30 кастрычніка 2014 году, у якім разам з Гейстам (пазначаны сіняй стрэлкай) пазуюць некалькі маладых людзей у цяльняшках, у тым ліку наш першы фігурант, Байрамаў (пазначаны чырвонай стрэлкай). Цікавыя і іншыя асаблівасьці, зьвязаныя з гэтым фатаздымкам, напрыклад, камэнтар “бацькі-настаўніка” з алтайскае філіі МГПА «Дабраахвотнікі» Андрэя Маевіча: “Ня бачу Дзімана?? Мабыць плоў гатаваў у гэты час!”, і, вядома ж, геатэг – “Гарачы Ключ”.

Заўвага: нагадваем, што паблізу н.п. Гарачы Ключ, Молькіна Растоўскае вобласьці дысьлякуецца 10-я асобная брыгада спэцыяльнага прызначэньня (10-я АБрСпН) Галоўнага выведвальнага ўпраўленьня Гэнэральнага штабу ЗС РФ. Там жа разгорнутыя некалькі палявых лягероў, палігонаў і стрэльбішчаў. У тым ліку ў раёне н.п. Псекупс знаходзіцца трэнавальны лягер, які расейскае вайсковае камандаваньне выкарыстоўвае для падрыхтоўкі “дабраахвотнікаў”, якіх потым перакідвае на Данбас. Глядзіце ранейшыя матар’ялы informnapalm.org:

• Расея – спонсар міжнароднага тэрарызму: лягеры падрыхтоўкі баявікоў на расейскай тэрыторыі і групоўкі “сілаў уварваньня” – 44 гадовы “дабраахвотнік” Юры Буцятаў з Далёкага Усходу праходзіць падрыхтоўку на палігоне ў Гарачым Ключы;
• “Шел казак куда-то вдаль. На груди быда медаль” (рас., з жартаўлівага вершу пра “ражаных” казакоў). Расейскае казацтва, як дзеючы рэзэрв МА РФ – “казакі” падчас вайскова-палявых збораў на вайсковым палігоне МА РФ у пасёлку Молькіна.

Сярод іншых фатаздымкаў Гейста ёсьць шэраг фота з Алтаю з супольных мерапрыемстваў з “баявымі таварышамі” з Данбаса, пра якіх было пазначанае вышэй, у тым ліку зь фігурантам №1 – Байрамавым, таксама Іванам Пахомавым (пазначаны зялёнай стрэлкай) і Давідам Басілашвілі (пазначаны жоўтай стрэлкай) – пра іх мы пагаворым ніжэй, – а таксама з “бацькам” МГПА «Дабраахвотнікі» Андрэем Маевічам (пазначаны чорнай стрэлкай).

3. Іван Пахомаў (архіў фотаальбому, архіў кантактаў) – 16.11.1990 г.н., мейсца жыхарства – Барнаўл. Запісаў, як і фатаздымкаў з вайсковай службы, у профілі Пахомава няшмат (верагодна, у 2013-2014 гадох служыў у ПДВ), але, у адрозненьне ад іншых “баявых таварышаў” з Данбаса, Іван наважыўся выкласьці фатаздымкі, зробленыя ў зоне баявых дзеяньняў на Усходзе Украіны, частка зь якіх выкладзеная на ягонай старонцы ў сацсеціве “ru”. Сярод іх – фатаздымак Пахомава з расейскім прапагандыстам тэлеканалу “Расея”, аўтарам тэлерэпартажаў з сэрыі “Спэцыяльны карэспандэнт” Аляксандрам Бузаладзэ (пазначаны ружовым квадратам), які выкладзены ў красавіку 2015 году. Пахомаў яшчэ ў лістападзе 2014 году быў выяўлены праз Цэнтар “Міратворац” і ўнесены ў базу дадзеных тэрарыстаў “Чысьцец“.

Заўвага: у красавіку 2015 году на тэлеканале “Расея” трансьляваўся прапагандысцкі фільм А.Бузаладзэ “Кляшчы” пра сытуацыю на Наваазоўскім напрамку і ў Шырокіна. Паводле  фатаздымкаў Пахомава, датаў іхнае публікацыі, камэнтароў і геатэгаў да іх, у кастрычніку 2014 – траўні 2015 году ён знаходзіўся ў раёне Шырокіна.

 Сярод іншых фатаздымкаў Пахомава ёсьць шэраг фота з Алтаю, на якіх ён пазуе разам з “баявымі таварышамі” з Данбасу, пра што ўжо згадвалася вышэй, у тым ліку фатаздымкі зь фігурантамі гэтага расьледаваньня – Басілашвілі і Байрамавым.

Цікавыя таксама фатаздымкі “летніх збораў 2015”, якія адбываліся, відаць па ўсім, на Алтаі, і якія сьведчаць пра тое, што “дабраахвотнікаў” на стрэльбішчы навучаюць кадравыя расейскія вайскоўцы. На адным з гэтых фатаздымкаў Пахомаў пазуе з найноўшай снайпэрскай вінтоўкай “СВД-С”.

4. Давіт Басілашвілі (архіў фотаальбому, архіў кантактаў) – 19.02.1993 г.н., мейсца жыхарства – Барнаўл. Балярун і няўдаха Басілашвілі, якому не атрымалася стаць другім “Цыскарыдзэ” (навучаўся ў Алтайскім краявым каледжы культуры) – пайшоў у баявікі. У адрозьненьне ад сваіх “баявых таварышаў” мае небагата інфармацыі і фатаздымкаў, але цалкам дастаткова й таго, што ёсьць, тым больш, што ён часта трапляе на відэа і фатаздымкі іншых фігурантаў. Больш за тое, Басілашвілі, паводле першапачатковай інфармацыі informnapalm, яшчэ ў сакавіку 2015 году быў ідэнтыфікаваны праз цэнтар “Міратворац” і ўнесены ў базу дадзеных тэрарыстаў “Чысьцец“.

 
Усіх вышэйпералічаных фігурантаў аб’ядноўвае адзіны супольны фактар – яны зьяўляюцца  “дабраахвотніцкім рэзэрвам” расейскіх спэцслужбаў і маюць шэраг агульных рысаў:

• нядаўна праходзілі тэрміновую службу ў ЗС РФ, адпаведна, маюць належную падрыхтоўку і досьвед;
• зьяўляюцца чальцамі Барнаульскае філіі МГПА «Дабраахвотнікі», дзе яны былі завэрбаваныя ў баявікі;
• усе праходзілі перадданбаскую стажыроўку на базе 10-й брыгады спэцназу ГРУ;
• прыблізна ў адзін і той жа час знаходзіліся ў зоне баявых дзеяньняў на Усходзе Украіны.

Аўтар OSINT-расьледаваньня – Іраклі Камахідзэ.

(с) Інфармацыя падрыхтаваная адмыслова для сайту InformNapalm.org, падчас перадруку й выкарыстаньня матар’ялу актыўная спасылка на аўтара і наш праэкт абавязковая.

Пераклаў на беларускую мову – Дзяніс Івашын