Заўвага рэдакцыі InformNapalm: публікуем расьледаваньне актывістаў украінскае грамадзкае арганізацыі «Європростір» Алега Батурына і Сяргея Пятрэнкі, падрыхтаванае адмыслова для міжнароднае выведвальнае супольнасьці InformNapalm. У гэтым матар’яле раскрытая інфармацыя пра расейскага вайсковага злачынца, генэрал-маёра РФ Сяргея Дубінскага, падазраванага ў справе зьнішчэньня рэйсу MH17 у небе над Данбасам.

Фантастычныя «сепары» і арэал іхнага пражываньня

Увесну 2015 году ва ўкраінскіх СМІ зьявілася гучная навіна: «У запісы ў справе зьбітага малайзійскага «Боінга» апазналі генэрал-маёра ГРУ РФ Пятроўскага».

У апублікаваных пракуратурай Нідэрляндаў і СБУ перахопленых тэлефонных размовах пра катастрофу MH17 быў апазнаны Сяргей Мікалаевіч Пятроўскі (Дубінскі) з пазыўным «Хмурый» (рас.). У размове «Хмуры» паведамляў, што сыйшоў з арміі ў красавіку 2014 году з званьнем генэрал-маёру. «Хмуры» таксама вядомы як «Пятроўскі», «Сяргей Мікалаевіч», «Плохой Солдат» (рас.), «П’яны Роджэр». Крыху больш інфармацыі пра яго маецца на сайце «Міратворац». Валянтэры вызначылі сапраўднае імя «Хмурага» – Сяргей Мікалаевіч Дубінскі, 9 жнiўня 1962 году нараджэньня. Ён быў так званым намесьнікам міністра абароны «ДНР», начальнікам выведкіраваньня арміі «ДНР» і «героем Наваросіі».

Пачнем ад самага пачатку

Вядома ж, мы зацікавіліся гэтым «героем» і выправілся ў пасёлак гарадзкога тыпу Вялікая Навасёлкі, які месьціцца на захадзе Данецкае вобласьці. Менавіта ў Вялікай Навасёлцы прайшло дзяцінства Сяргея Дубінскага і менавіта там ён жыў некалькі гадоў незадоўга да вайсковай агрэсіі Расейскай Фэдэрацыі супроць Украіны. Пра «этапы гераічнага шляху» «Хмурага» і пра шмат іншага нам распавялі ягоныя сябры, імёны якіх дзеля іхнае бясьпекі мы не падаем.

Сямейства Дубінскіх, паводле іхных словаў, у Вялікай Навасёлцы ведаў шмат хто. Бацька тэрарыста Мікалай працаваў інжынэрам, маці, Капіталіна Ільлінічна Дубінская, настаўніцай. Абодва ўжо пайшлі з жыцьця.

– У васьмідзесятыя-дзевяностыя Сярога служыў у Збройных сілах СССР, а пасьля – у ЗС РФ. У 1985-1987 гадох служыў намесьнікам камандыра і камандырам выведроты 181-га мотастралковага палку ў Кабуле (Аўганістан). Быў нават узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі і «За службу Радзіме ў ЗС СССР», – кажа ягоны сябар.

У 1997 годзе Сяргей Дубінскі звольніўся ў запас, аформіў пэнсію і да 2002 году разам зь сям’ёю жыў у Растоўскае вобласьці (РФ). Пазьней разьвёўся з жонкаю, мае дачку ад першага шлюбу й пазашлюбнага сына. Увесну 2002 году ў вайсковым званьні падпалкоўніка ён быў рэкрутаваны з запасу кіраваньня кадраў Паўночнакаўказкае вайсковае акругі (сёньня – ПВА РФ) і накіраваны для праходжання службы ў склад Аб’яднанае групоўкі войскаў на Паўночным Каўказе. У 2002-2004 гадох служыў камандырам 974-й камэнданцкае роты (в/ч 22727), быў начальнікам выведкі 194-й камэнданцкай тактычнай групы. У 2004 годзе паноўна звольніўся ў запас, аднак падчас перасылкі асабістая справа Дубінскага была страчаная, таму ён дэ-факта заставаўся на службе. Ён аформіў нават пэнсію, якую з часам «справядлівы расейскі суд» абавязаў вярнуць (з гэтага пачынаецца данбаская гісторыя «Хмурага»).

– У 2005 годзе ён пераехаў жыць да маці ў (Вялікую) Навасёлку. Рэч у тым, што ягоная службовая кватэра засталася былой (жонцы), а ў Расеі яму жыць не было дзе, – падзяліўся сябар дзяцінства Сяргея Дубінскага. – Разам з маці ён жыў на вул. Савецкай, 56, кватэра 11. Жыцьцё ў яго не ладзілася. Сваю пэнсію ён за некалькі дзён выдаткоўваў на алькагаль і жанчынаў. Потым цягнуў грошы з матчынае пэнсіі і як жабрак прасіў грошы ў знаёмых і суседзяў. Піў ён па-чорнаму, за што мясцовыя далі яму мянушку «П’яны Роджэр». Нейкі час ён жыў у Навасёлцы, але потым перабраўся ў домік на лецішчы ў сяле Старажавое. Там ён жыў прыблізна да чэрвеня 2014 году.

У 2011-2012 гадох у «Хмурага» пачалася чорная паласа. Падчас адной з рэвізіяў у частках Паўднёвае вайсковае акругі РФ была выяўленая незаконная выплата яму пэнсіі з 2004 году. Пачаўся судовы працэс, у выніку якога суд абавязаў вярнуць яго атрыманыя грошы. Пасьля гэтага Дубінскі зьвярнуўся да камандаваньня Паўднёвае вайсковае акругі РФ з просьбай аднавіць ягоную асабістую справу і дакумантальна аформіць ягонае звальненьне ў запас з налічэньнем пэнсіі. Для разьвязаньня гэтых пытаньняў у сакавіку 2012 году ён выправіўся ва ўпраўленьне кадраў ПВА РФ, дзе яму выдалі прадпісаньне ў распараджэньне камандыра вайсковае часткі 11659 (22-я асобная брыгада спэцпрызначэньня ГРУ Генштаба РФ, населены пункт Сьцяпны, Растоўская вобласьць) для атрыманьня ўсіх відаў забесьпячэньня й падрыхтоўкі да звальненьня ў запас.

У красавіку «Хмуры», нарэшце, вырашыў усе свае пытаньні й быў звольнены ў запас у званьні палкоўніка. Увесь гэты час ён знаходзіўся ў сьпісах сваёй часткі фіктыўна, фактычна знаходзіўся на ​​тэрыторыі Украіны. Цалкам мажліва, падобныя прывілеі Дубінскі меў ня проста так… Узамен ён патрапіў у сьпісы «іхтамнетаў» ГРУ ГШ РФ, якое ўжо тады рыхтавалася да агрэсіі ва Украіне. Пацьверджаньнем гэтаму можна лічыць раптоўны выезд «Хмурага» ў чэрвені 2014 году ў РФ і практычна імгненае пасьля гэтага зьяўленьне ў Славянску ў кампаніі свайго сябра з Другой чачэнскай вайны Ігара Гіркіна-Стралкова на пасадзе «намесьніка камандыра арміі ДНР». На акупаванай ўкраінскай тэрыторыі Сяргей Дубінскі стварае роту спэцназа і выведвальны аддзел, штаб якога дысьлякаваўся сьпярша ў Краматорску. Потым на базе створаных «падразьдзяленьняў» ён сфармаваў так званае Галоўнае выведвальнае кіраваньне «ДНР», якое і ачоліў.

Напачатку 2015 году «Роджэр» зьехаў з «ДНР» і канчаткова перабраўся ў Расею.

У Вялікай Навасёлцы нам таксама распавялі пра тое, што Сяргей Дубінскі мае роднага брата, Рамана Мікалаевіча Дубінскага, 17.01.1967 г.н. Раман зьяўляецца грамадзянінам Украіны, жыў у пасёлку Вялікая Навасёлка на вул. Савецкай, дом 56, кв. 11, потым пераехаў у Данецк, дзе быў зарэгістраваны з адрэсай на вул. Жэбелева, д. 24, кв. 127.

Раман Дубінскі жанаты, абсалютна спакойна зараз жыве ў Кіеве, зьяўляецца заснавальнікам і кіраўніком ТАА «Флора-інжынірынг» (г. Кіеў, вул. Шчакавіцкая, 37/48, офіс 1). Гэтыя дадзеныя пацьверджаныя Адзіным дзяржаўным рэестрам юрыдычных асобаў Украіны.

Як жа ж так сталася, што такая адыёзная асоба і ейныя сваякі заставаліся па-за ўвагаю ўкраінскіх спэцслужбаў? На жаль, пэўнага адказу на гэтае пытаньне мы таксама ня маем, але было вызначанае, што пасьля ад’езду «Хмурага» ў Расею сьляды ягоныя зьніклі. На пэўны час. Бо мы адшукалі ягоную новую адрэсу у Расеі, дзе разам зь ім жыве і ягоная сям’я:

Расейская Фэдэрацыя, Растоўская вобласьць, Аксайскі раён, хутар Бальшы Лог, вуліца Маладзёжная, 4в (каардынаты дома 47°18’15.8″N 39°54’49.7″E). Сэрвіс Google Maps дае магчымасьць нават пабачыць гэты дом (фота станам на 2012 год).

Такім чынам, мы надаем выдатную магчымасьць наведаць свайго «куміра» кожнаму: ад звычайнага разявакі, каб паціснуць руку і паслухаць п’яныя байкі «бывалага» ваяра за незалежнасьць немаведама чаго, да вайсковага пракурора, які цяпер зможа даць Дубінскаму позву ў суд. Таксама заклікаем і сусьветную супольнасьць, у першую чаргу тых, хто страціў родных і блізкіх у авіякатастрофе «Боінга», наведаць «заўзятага патрыёта наваросіі» і пагледзець яму ў вочы. Няхай адкажа!

Матар’ял падрыхтавалі Алег Батурын і Сяргей Пятрэнка, ГА «Європростір».

Пераклаў на беларускую мову Дзяніс Івашын.

(CC BY 4.0) Інфармацыя падрыхтаваная адмыслова для сайту InformNapalm.org, падчас поўнага або частковага перадруку й выкарыстаньня матар’ялу наўпроставая спасылка на аўтара і наш праэкт абавязковая.

Заклікаем чытачоў актыўна пашыраць нашыя публікацыі ў сацыяльных сетках, на форумах і СМІ. Наданьне матар’ялам расьледаваньняў шырокае агалоскі здатнае зьмяніць хаду інфармацыйнага і баявога супрацьстаяньня з Крамлём.